thumb|Luiza Juliana jako dziecko Luiza Juliana Orańska (ur. 31 marca 1576 w Delfcie; zm. 15 marca 1644 w Królewcu) – księżniczka orańska, żona palatyna reńskiego.
Życiorys Luiza Julianna była najstarszą córką Wilhelma I Orańskiego i jego trzeciej żony Charlotty de Bourbon. Po zamordowaniu ojca jej wychowaniem zajęła się macocha Louise de Coligny.
23 czerwca 1593 poślubiła w Dillenburgu palatyna reńskiego Fryderyka IV. Miała ośmioro dzieci: Luise Juliane (1594–1640), od 1612 żonę Jana II, księcia Palatynatu-Zweibrücken-Veldenz Katharina Sofie (1595–1626), Fryderyk V, elektor Palatynatu (1596–1632), od 1613 męża Elżbiety Stuart, Elżbieta Charlotta (1597–1660), od 1616 żonę Jerzego Wilhelma, elektora Brandenburgii, Anna Eleonore (1599–1600), Ludwig Wilhelm (1600–1600), Moritz Christian (1601–1605), Ludwik Filip (1602–1655) – książę Palatynatu-Simmern-Kaiserlauten
Po śmierci męża została wraz z księciem Janem von Pfalz-Zweibrücken-Veldenz ich opiekunką.
W 1619 odradzała synowi Fryderykowi V przyjęcie czeskiej korony. Po jego klęsce wojska cesarskie zajęły Palatynat, a Luiza Julianna wraz z resztą rodziny musiała uciekać. Zamieszkała początkowo u księcia wirtemberskiego Jana Fryderyka. Ten jednak bojąc się gniewu cesarza polecił jej wyjechać ze swojego państwa. Luiza Julianna zamieszkała u swojej córki Elżbiety w Berlinie. W 1638 rodzina elektora brandenburskiego musiała przenieść się do Królewca. Wraz z nią podążyła Luiza Julianna.
Literatura Karl Kollnig, Die Kurfürsten von der Pfalz, 1993.
Kategoria:Dynastia Orańska-Nassau Kategoria:Urodzeni w 1576 Kategoria:Zmarli w 1644 Kategoria:Żony władców Kategoria:Ludzie urodzeni w Delfcie