Biskup pomocniczy (łac. episcopus auxiliaris) – wyświęcony na biskupa duchowny katolicki lub prawosławny, którego zadaniem jest pomoc biskupowi diecezjalnemu w zarządzaniu diecezją, zazwyczaj jako wikariusz generalny lub wikariusz biskupi.
W przypadku niemożności wypełniania obowiązków (choroba, śmierć) przez biskupa diecezjalnego, najstarszy nominacją biskup pomocniczy przejmuje władzę w diecezji do czasu wyboru administratora diecezjalnego. Podczas sediswakancji może bez przeszkód wypełniać władzę, którą posiadał wcześniej, jako wikariusz generalny lub biskupi.
Biskupów pomocniczych czasem błędnie określa się mianem sufraganów.
Zobacz też
Hierarchia kościelna Biskup koadiutor
Przypisy
Kategoria:Urzędy i tytuły kościelne Kategoria:Prawo kanoniczne