21 Pułk Piechoty (21 pp) – oddział piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.

Formowanie i zmiany organizacyjne Pułk był formowany od 1 października 1941 w Ośrodku Zapasowym Armii w miejscowości Tockoje, jako 1 pułk rekrucki, pod dowództwem płk. Alfreda Jana Schmidta. Sformowany z batalionu rekruckiego istniejącego od 11 września 1941. W tej fazie organizacji pułk spełniał zadania stacji zbornej. Weryfikowano w nim ochotników i poborowych pod względem zdrowotnym, przydatności wojskowej i specjalizacji. Z jego składu wysyłano kontyngenty uzupełnień do 6 Dywizji Piechoty. W tym czasie pułk był zorganizowany w sześć batalionów po pięć kompanii każdy oraz w kompanię ciężkich karabinów maszynowych i pluton pionierów, drużyny łączności oraz półplutonu wojskowej policji polowej. 4 listopada 1941 szef sztabu Armii Polskiej w ZSRR na podstawie rozkazu L.dz.140/Org./Tjn./41 zarządził przemianowanie 1 pułku rekruckiego na 21 pułk piechoty, który zreorganizowano według etatów sowieckich. Oddział wchodził w skład 7 Dywizji Piechoty. Z uwagi na zaniechanie formowania w końcu grudnia 1941 w Ośrodku Organizacyjnym Armii, 7 Dywizji Piechoty, 5 stycznia 1942 pułk został podporządkowany bezpośrednio dowódcy ośrodka.

W dniach 17-19 stycznia 1942 pułk wyjechał transportem kolejowym do nowego garnizonu w miejscowości Guzar w Uzbeckiej SRR. Tam dopiero jako jeden z ostatnich od 4 lutego 1942 r. otrzymał umundurowanie brytyjskie, broni posiadał tylko znikomą ilość do celów szkoleniowych. W trakcie pobytu w nowym rejonie zakwaterowania w pułku, jak i w całym ośrodku na skutek złych warunków sanitarnych wybuchła epidemia tyfusu plamistego i licznych chorób układu pokarmowego. Wielu żołnierzy zmarło.

W ramach I ewakuacji 27 marca 1942 21 pułk piechoty poprzez Krasnowodzk został ewakuowany do Iranu i pod koniec marca 1942 wszedł w skład formowanej 11 Dywizji Piechoty. W kwietniu transportem morskim pułk został przewieziony do Palestyny i tam 3 maja 1942 rozwiązany, a żołnierze wraz z żołnierzami 19 pułku, utworzyli 3 Brygadę Strzelców Karpackich.

Organizacja pułku Struktura organizacyjna wzorowana była na wojennych etatach dywizji piechoty Armii Czerwonej.

Dowództwo i sztab pluton sztabowy kompania łączności 3 bataliony piechoty 3 kompanie piechoty po 3 plp pluton moździerzy 82 mm kompania ckm bateria armat 76 mm bateria armat 45 mm pluton moździerzy 120 mm kompania km plot kompania saperów kompania sanitarna kompania przewozowa pluton przeciwgazowy warsztaty techniczne

Obsada personalna pułku 27 III 1942

Dowódca pułku płk piech. Alfred Jan Schmidt (1 X 1941 – 8 I 1942) ppłk piech. Kazimierz Kierkowski (8 I−31 V 1942) Szef sztabu – mjr piech. Tadeusz Jan Riedl Dowódca I batalionu – kpt. Antoni Przybylski Dowódca II batalionu – kpt. Franciszek Miziniak Dowódca III batalionu – rtm. Bohdan Piotrowski dowódca 9 kompanii – por. Feliks Kępa Dowódca IV batalionu – mjr Karol Durko

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polskie Siły Zbrojne w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Pułki piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Oddziały 7 Dywizji Piechoty (PSZ) Kategoria:polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1942