Stolpersteine poświęcone małżeństwu Kaufmannów|mały Fritz Kaufmann, Friedrich Raphael Kaufmann (ur. 22 marca 1875 w Frankenthal (Pfalz), zm. 9 września 1941 w La Tour-de-Peilz) – niemiecki lekarz psychiatra i neurolog żydowskiego pochodzenia, radca sanitarny, ordynator oddziału neurologicznego szpitala miejskiego w Ludwigshafen am Rhein.
Życiorys Syn Emila Kaufmanna i Idy z domu Durlacher. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Heidelbergu, doktorem medycyny został w 1898 roku. W 1903 roku był asystentem Wilhelma Heinricha Erba w klinice w Heidelbergu. Potem praktykował w Mannheim. W latach I wojny światowej był zatrudniony w szpitalu rezerwistów w Ludwigshafen. Opracował wówczas metodę leczenia frontowych nerwic, którą określił jako Ueberrumplungsmethode („metoda ataku z zaskoczenia”)Alma Kreuter. Deutschsprachige Neurologen und Psychiater: Ein biographisch-bibliographisches Lexikon von den Vorläufern bis zur Mitte des 20. Jahrhunderts. Walter de Gruyter, 1995 ss. 699–700. Praca Kaufmanna z 1916 roku odbiła się w Europie szerokim echem. Polegała ona na stosowaniu wobec pacjentów bolesnych elektrowstrząsów (Faradisation) lub innych silnych bodźców bólowych.
Nowa metoda zastąpiła wcześniej stosowaną metodę „odpoczynku i ćwiczeń” (Schonung und Übung) i wkrótce zdobyła popularność w Niemczech i Austrii, określana jako metoda Kaufmanna lub Kaufmanna-KehreraUwe Henrik Peters: Lexikon Psychiatrie, Psychotherapie, Medizinische Psychologie: mit einem englisch-deutschen Wörterbuch im Anhang. Elsevier, Urban & Fischer Verlag, 2007 s. 186 (Kaufmann[-Kehrer]-Methode, Kaufmannisch lub Kaufmann Kur). Po krótkim okresie względnej popularności i ożywionej debaty nad skutecznością i etycznymi aspektami takiego leczenia, metoda została zabroniona, najpierw przez Pruskie Ministerstwo Wojny pod koniec 1917 roku, a w 1918 roku w Austrii. Wiedeński psychiatra Julius Wagner-Jauregg został oskarżony w 1918 roku o zbyt intensywne traktowanie pacjentów wstrząsami; oskarżającym był Sigmund Freud.
Po wojnie, do 1933 roku, kierował oddziałem neurologicznym szpitala miejskiego. Stracił pracę z powodu żydowskiego pochodzenia.
W 2009 roku przy Wredestraße 7 w Ludwigshafen odsłonięto pamiątkowy kamień (Stolperstein), upamiętniający Fritza Kaufmanna.
Wybrane prace Ueber einen Fall von Wundscharlach. Frankenthal, 1899 Ueber einen Fall von infantiler Pseudobulbärparalyse. Münchener medizinische Wochenschrift 50, ss. 237–239, 1903
Die planmäßige Heilung komplizierter psychogener Bewegungsstörungen bei Soldaten in einer Sitzung. Münchener medizinische Wochenschrift (Feldärztliche Beilage) 63, ss. 802–804 (1916) Bemerkungen zur Therapie der Kriegsneurosen. Münchener medizinische Wochenschrift 64, s. 1014 (1917) Zur Behandlung der motorischen Kriegsneurosen. Münchener medizinische Wochenschrift 64, ss. 1520–1523 (1917) Beobachtungen über Polyneuritis in der Grippezeit. Neurologisches Centralblatt 38, ss. 719–720, 1919 Zur Technik der Kampferbehandlung der Pneumonie („Kampfer-Gelatinetten” als Ersatz für Kampfer-Injektionen.). (1924)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Ludzie związani z Ludwigshafen am Rhein Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Niemieccy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1941