60 Dywizja Strzelców – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny polsko-bolszewickiej. Od lutego 1920 wchodziła w skład 14 Armii.
.
5 maja 1920 obsadziła stanowiska na południe od Tulczyna.
Rozformowana w kwietniu 1921 r.
Struktura organizacyjna Przed bitwą pod Wołoczyskami: 178 Brygada Strzelców 532 pułk strzelców 533 pułk strzelców 534 pułk strzelców 179 Brygada Strzelców 535 pułk strzelców 536 pułk strzelców 537 pułk strzelców 180 Brygada Strzelców 538 pułk strzelców 539 pułk strzelców 540 pułk strzelców 60 pułk jazdy Bajłowa bateria artylerii ciężkiej dywizjon artylerii polowej ponadto: dwa samochody pancerne pociągi pancerne: „Smiert Panom”, „Aleksiejew”, „Krasnoarmiejec”, „Bela Kun” i amunicyjny siedem samolotów
Dowódcy dywizji Dmitrij Gebel (25 lipca 1919 - 15 sierpnia 1919) Pawieł Martuzow (15 sierpnia 1919 - 20 sierpnia 1919) G. Martynienko (20 sierpnia 1919 - 7 września 1919) p.o. A. Nikołajenko (7 września 1919 - 11 września 1919) Nikołaj Krapiwianski (11 września 1919 - 18 stycznia 1920) D. Pomazkin (18 stycznia 1920 - 7 marca 1920) P. Iwanow (7 marca 1920 - 6 października 1920) L. Kriuczkowski (6 października 1920 - 21 kwietnia 1921) Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej