41 Dywizja Strzelców – dywizja piechoty Armii Czerwonej okresu wojny polsko-bolszewickiej. Wiosną 1920 wchodziła w skład 14 Armii.
Formowanie i walki Sformowana została latem 1919. Weszła w skład 14 Armii i walczyła z oddziałami Denikina na Ukrainie. W czerwcu 1920 wzięła udział w ofensywie rosyjskiej na Ukrainie. W lipcu walczyła na linii Zbrucza, następnie nacierała w kierunku na Kamieniec Podolski, Trembowlę, Czortków i Halicz. Jej przeciwnikiem były głównie oddziały armii URL. We wrześniu 1920 została odrzucona do rejonu Kamieńca Podolskiego. Po zawarciu rozejmu z Polską walczyła z oddziałami URL na Ukrainie.
.
Struktura organizacyjna dowództwo dywizji?? 141 Brygada Strzelców 142 Brygada Strzelców 143 Brygada Strzelców sierpień 1920 dowództwo dywizji 121 Brygada Strzelców (361 ps, 362 ps, 363 ps) 122 Brygada Strzelców (364 ps, 365 ps, 366 ps) 123 Brygada Strzelców (367 ps, 368 ps, 369 ps) 41? (115) pułk kawalerii
Dowódcy dywizji A.M. Osadczij (I – V 1920) Żan Francewicz Zonberg (V – IX 1920) W.I. Stojkin (IX – XII 1920)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej