Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Kobiet 2009 (oficjalna nazwa UEFA Women’s EURO 2009 lub 2009 UEFA Women’s Championship) odbyły się w dniach 23 sierpnia – 10 września w Finlandii, której przyznano organizację w lipcu 2006. Mistrzyniami Europy zostały obrończynie tytułu – Niemki, które w finale pokonały reprezentację Anglii. Królową strzelczyń mistrzostw została Inka Grings, zdobywczyni 6 bramek.
Mecze Mistrzostw Europy w Polsce transmitowała komercyjna stacja Eurosport. W mistrzostwach po raz pierwszy wzięło udział 12 drużyn narodowych (poprzednio 8) podzielone na 3 grupy.
Kwalifikacje Kwalifikacje do mistrzostw miały przebieg dwu fazowy. W pierwszej z nich mecze rozgrywały najsłabsze drużyny Europy. Uczestniczyło w nich 20 zespołów, które podzielone zostały na 5 grup po 4 zespoły. Zwycięzca każdej z grup zakwalifikował się do drugiej fazy eliminacji. W drugiej fazie uczestniczyło 30 drużyn (5 z pierwszej fazy + 25 rozstawionych), które zostały podzielone na sześć grup po pięć drużyn. Zwycięzca grupy awansował bezpośrednio do mistrzostw, zaś zespoły z drugich miejsc oraz cztery najlepsze z trzecich miejsc walczyły w barażach o awans na mistrzostwa. Reprezentacja Finlandii, jako gospodarz, nie musiała uczestniczyć w eliminacjach. Do mistrzostw zakwalifikowały się następujące zespoły:
Finlandia (gospodarze) Anglia Szwecja Francja Niemcy Dania Norwegia Islandia Włochy Holandia Rosja Ukraina
Stadiony
Mecze odbyły się na pięciu stadionach w czterech fińskich miastach: Stadion Olimpijski w Helsinkach o pojemności 40 000 miejsc był największym stadionem turnieju i jednocześnie jest największym stadionem w kraju. Stadion ten był dotychczas miejscem zmagań letnich Igrzysk Olimpijskich w 1952 roku, mistrzostw świata w lekkoatletyce w 1983 oraz 2005 roku. Na tym stadionie swoje mecze rozgrywa również męska reprezentacja Finlandii w piłce nożnej. Finnair Stadium to drugie miejsce znajdujące się w Helsinkach, na którym odbyły się mistrzostwa. Stadion otwarty został w 2000 roku. Może na nim zasiąść 10 770 widzów. Na co dzień swoje mecze rozgrywa tutaj klub HJK Helsinki. W roku 2003 odbyło się tutaj 10 meczów mistrzostw świata w piłce nożnej mężczyzn do lat 17 w tym mecz finałowy. Podczas turnieju istniejąca sztuczna murawa zostanie wymieniona na naturalną. Lahden Stadion o pojemności 14 465 miejsc był trzecim pod względem wielkości stadionem mistrzostw. Stadion został wybudowany w 1981 roku, a w 2003 roku został poddany modernizacji. Właścicielem obiektu jest miasto Lahti, a na co dzień swoje mecze rozgrywa tu klub piłkarski FC Lahti. Niedaleko stadionu znajduje się kompleks skoczni Salpausselkä. Ratinan Stadion o pojemności 17 000 miejsc był drugim co do wielkości stadion mistrzostw. Obiekt zbudowany w 1965 roku, a w 2004 został z remontowany. Użytkownikiem stadionu jest klub Tampere United, czasami swoje mecze rozgrywa tutaj męska reprezentacja Finlandii. Architektekt stadionu – Yrjö Lindegren zdobył w 1948 roku złoty medal w Olimpijskich Konkursie Sztuki i Literatury. Veritas Stadion był najmniejszym stadion mistrzostw. Domowy stadion drużyn Turun Palloseura i Inter Turku oferuje 9 000 siedzisk. Obiekt został zbudowany w 1952 roku, a w 2003 roku został z remontowany. Helsinki Helsinki Turku Tampere Lahti Stadion OlimpijskiLiczba miejsc: 40 000 Finnair StadiumLiczba miejsc: 10 770 Veritas StadionLiczba miejsc: 9 000 Ratinan StadionLiczba miejsc: 17 000 Lahden StadionLiczba miejsc: 14 465 150px 150px 150px 150px 150px 4 mecze fazy grupowejFinał 3 mecze fazy grupowej1 ćwierćfinał1 półfinał 4 mecze fazy grupowej1 ćwierćfinał 4 mecze fazy grupowej1 ćwierćfinał1 półfinał 3 mecze fazy grupowej1 ćwierćfinał
Sędzie UEFA wybrała dziewięć sędzi głównych, 12 asystentek oraz trzy sędzie techniczneZestawienie arbitrek na stronie uefa.com.W futbolu kobiecym nie obowiązują tak zwane „trójki sędziowskie”, tj. zasada w myśl której sędzia główna pracuje zawsze z tymi samymi asystentkami pochodzącymi z jej kraju. Główne Asystentki Techniczne Natalja Awdonczenko Dagmar Damkova Cristina Dorcioman Gyöngyi Krisztina Gaál Kirsi Heikkinen Alexandra Ihringova Kateryna Monsul Jenny Palmqvist Bibiana Steinhaus Ella de Vries Helen Karo Judit Kulcsár Corinne Lagrange Mária Lisická Tonja Paavola Lada Rojc Romina Santuari Hege Steinlund María Luisa Villa Gutiérrez Natalie Walker Marina Wozniak Efthalia Mitsi Christina Pedersen Julia Medwedjewa
Losowanie grup 18 listopada 2008 roku o godzinie 14 czasu miejscowego w hali Finlandia w Helsinkach zostało przeprowadzone losowanie grup. 12 drużyn zostało podzielone na trzy koszyki. W pierwszym znalazły się reprezentacje: Finlandii (gospodynie turnieju), Niemiec (obrończynie tytułu) oraz Szwecji (najlepsza drużyna kwalifikacji), w drugim: Dania, Anglia, Francja oraz Norwegia – te drużyny zwyciężyły grupy eliminacyjne, zaś w trzecim znalazły się pozostałe reprezentacje: Islandia, Włochy, Holandia, Rosja i Ukraina.
Na podstawie losowania wyznaczono następujące grupy: Grupa A: Finlandia, Dania, Holandia, Ukraina Grupa B: Niemcy, Norwegia, Francja, Islandia Grupa C: Anglia, Szwecja, Włochy, Rosja
Faza Grupowa Do Fazy Pucharowej awansowały drużyny z dwóch pierwszych miejsc z każdej z grup oraz dwie najlepsze drużyny z miejsc trzecich.
Grupa A Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− Finlandia6 3 2 0 1 3 2 +1 Holandia6 3 2 0 1 5 3 +2 Dania3 3 1 0 2 3 4 -1 Ukraina3 3 1 0 2 2 4 -2
Grupa B Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− Niemcy9 3 3 0 0 10 1 +9 Francja4 3 1 1 1 5 7 -2 Norwegia4 3 1 1 1 2 5 -3 Islandia0 3 0 0 3 1 5 -4
Grupa C Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− Szwecja7 3 2 1 0 6 1 +5 Włochy6 3 2 0 1 4 3 +1 Anglia4 3 1 1 1 5 5 0 Rosja0 3 0 0 3 2 8 -6
Klasyfikacja trzecich Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− Anglia4 3 1 1 1 5 5 0 Norwegia4 3 1 1 1 2 5 -3 Dania3 3 1 0 2 3 4 -1
Faza pucharowa thumb|200px|Miejsca zajęte przez poszczególne reprezentacje
Ćwierćfinały
Półfinały
Finał
MISTRZ EUROPY KOBIET 2009 border|75px NIEMCY SIÓDMY TYTUŁ
Strzelczynie
6 goli Inka Grings 3 gole Eniola Aluko Kelly Smith Fatmire Bajramaj Victoria Sandell Svensson 2 gole Laura Österberg Kalmari Camille Abily Kirsten van de Ven Birgit Prinz Simone Laudehr Linda Bresonik Melanie Behringer Fara Williams Karen Carney Patrizia Panico Cecile Pedersen
1 gol Jill Scott Faye White Camilla Sand Andersen Johanna Rasmussen Maiken Pape Maija Saari Annica Sjölund Linda Sällström Sonia Bompastor Louisa Nécib Gaëtane Thiney Marlous Pieëte Karin Stevens Sylvia Smit Manon Melis Holmfridur Magnusdottir Annike Krahn Célia Okoyino da Mbabi
Kim Kulig Anja Mittag Anneli Giske Isabell Herlovsen Lene Storløkken Ksenia Cybutowicz Olesia Kuroczkina Charlotte Rohlin Caroline Seger Lotta Schelin Kosovare Asllani Ludmyła Pekur Daryna Apanaszczenko Alessia Tuttino Melania Gabbiadini Tatiana Zorri gole samobójcze Stina Segerström dla Norwegii
Zobacz też mistrzostwa Europy w piłce nożnej kobiet
Przypisy
Linki zewnętrzne Informacje o turnieju na oficjalnej stronie UEFA