Zespół Hellera (dziecięce zaburzenie dezintegracyjne; , CDD) – to historyczna jednostka diagnostyczna z tzw. całościowych zaburzeń rozwojowych (obecnie – zaburzenia ze spektrum autyzmu, ASD). Ujawnia się po 3. roku życia i charakteryzuje regresją wcześniej nabytych umiejętności językowych, społecznych i motorycznych.
Pod względem funkcjonalnym często przypomina niskofunkcjonujący autyzm dziecięcy. W przebiegu zaburzenia mogą pojawiać się halucynacje. Po raz pierwszy zostało opisane w 1908 przez austriackiego pedagoga Theodora Hellera.
Kategoria:Autyzm Hellera Hellera