Układ rozkwitania lub poemat rozkwitający – określenie utworzone przez Tadeusza Peipera, jednego z przedstawicieli Awangardy Krakowskiej. Jest to technika konstruowania tekstu literackiego (przede wszystkim poetyckiego), który – będąc jakością autonomiczną – odzwierciedla elementy rzeczywistości obiektywnej, włączane w obręb poetyckiego świata przedstawionego tak, jak są one poznawane i przeżywane przez podmiot twórczy.
W artykule programowym Nowe usta (1926) Peiper pisał:
Przykładem poematu rozkwitającego jest utwór Peipera pt. Kwiat ulicy z tomu Żywe linie.
Przypisy
Bibliografia Słownik gatunków literackich, pod.red. Marka Bernackiego i Marty Pawlus, Bielsko-Biała 2002. Stanisław Jaworski, Awangarda, Warszawa 2002.
Kategoria:Literatura polska