Władysław Weber (ur. 25 maja 1882 w Opalenicy, zm. 26 grudnia 1961 w Rybniku) – burmistrz Miasta Rybnika w latach 1921–1939 i 1945–1950, działacz Polskiej Partii SocjalistycznejAdam Dziuba, „demokracja burżuazyjna się skończyła”. Scena polityczna powiatu rybnickiego w latach 1945–1989, [w:] Studia z dziejów ziemi rybnicko-wodzisławskiej w latach 1945–1989, „Zeszyty Rybnickie” nr 12, Muzeum w Rybniku oraz Oddział Instytutu Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach, Rybnik 2011, s. 69..
Życiorys W roku 1907 przeprowadził się do Rybnika, gdzie rozpoczął pracę w urzędzie miejskim jako referent. Brał udział w I i II powstaniu śląskim. Podczas trzeciego powstania został mianowany na tymczasowego burmistrza miasta. Burmistrzem Rybnika został w 1922 roku, kiedy to ówczesna rada miejska powołała go na 12-letnią kadencję. W 1934 roku ponownie wybrano go na kolejnych 12 lat, ale jego pracę w mieście przerwał wybuch II wojny światowej.
Jako burmistrz stworzył polskie szkolnictwo oraz przyczynił się do sprowadzenia do Rybnika dla prowadzenia szkół zakonów Werbistów i Urszulanek. Za jego rządów wybudowano w Rybniku funkcjonujący do dziś gmach urzędu miasta, budynek Komunalnej Kasy Oszczędności (róg ulic 3 Maja i Chrobrego, dzisiaj siedziba banku Pekao), siedzibę PCK (ul. Chrobrego), straż pożarną i kilka szkół (m.in. dzisiejsze II LO przy ul. Mikołowskiej i Mechanik przy ul. Kościuszki).
W czasach rządów burmistrza Webera wybudowano też wiele dróg, odnowiono płytę rynku i zmieniono oświetlenie uliczne z gazowego na elektryczne. Oczkiem w głowie burmistrza Webera był estetyczny wygląd miasta – zakładał liczne, istniejące do dziś skwery i zieleńce. W czasach jego kadencji Rybnik został laureatem ogólnopolskiego konkursu na ukwiecone miasto i otrzymał miano „miasta kwiatów i ogrodów”Śmiałe wizje Webera..
Po rozpoczęciu II wojny światowej Weber opuścił miasto, uczestniczył m.in. w powstaniu warszawskim. Po wojnie wrócił na stanowisko burmistrza Rybnika, jednak 1 lipca 1950 [dostęp 2017-06-24]., w wieku 68 lat, został zmuszony przez władze komunistyczne do przejścia na emeryturę. Zmarł w 1961 r. w Rybniku.
Życie prywatne Od 1907 żonaty z Eufrozyną Weber, działaczką społeczno-narodowościową, organizatorką Polskiego Czerwonego Krzyża w Rybniku. Ojciec czterech córek: Wandy, Magdaleny, Felicji i Marii.
Wyróżnienia W czasach swojej działalności politycznej otrzymał następujące odznaczenia:
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu pracy samorządowej”.
Po swojej śmierci został dodatkowo upamiętniony w Rybniku:
od 1996 roku jego imię nosi reprezentacyjna sala magistratu, w której odbywają się sesje rady miasta i najważniejsze miejskie uroczystości, w 2019 r. na ul. Zamkowej, tuż za przejściem dla pieszych przed urzędem miasta pojawił się naturalnej wielkości pomnik przedstawiający postać burmistrza Władysława Webera.
Przypisy
Kategoria:Burmistrzowie miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Burmistrzowie miast Polski Ludowej Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Ludzie urodzeni w Opalenicy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Prezydenci i burmistrzowie Rybnika Kategoria:Uczestnicy I powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy II powstania śląskiego Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1961