Adolf Iwanowicz Dobrianski (ur. 19 grudnia 1817 – zm. 19 marca 1901 w Innsbrucku) – rusiński działacz społeczny i kulturalny, namiestnik (żupan) autonomicznego Ruskiego Kraju w Królestwie Węgier, prawnik.
Życiorys Od 1840 był urzędnikiem w Peszcie. Przywódca ruchu Rusinów w latach 1848-1849, uczestniczył w Zjeździe Słowiańskim w Pradze, był również członkiem Głównej Rady Ruskiej, wywalczył autonomię dla utworzonego z 4 komitatów Ruskiego Kraju. W 1875 został zmuszony do emigracji, wyjechał do Petersburga, w 1881 powrócił do Lwowa, gdzie wytoczono mu w 1882 proces o zdradę kraju (afera Hniliczek). Został uniewinniony, jednak do końca życia przebywał w Wiedniu i Innsbrucku. Pochowany jest we wsi ČertižnéPavol Uhrin: Literárny zemepis Slovenska. XVII časť. Severnou časťou Východoslovenského kraja [w:] "Krásy Slovenska" R. LIV, nr 10/1977, s. 441 na północ od Medzilaborców na Słowacji.
Przypisy
Literatura Енциклопедія українознавства, Lwów 1993, t. 2, s. 554-555
Kategoria:Rusińscy prawnicy Kategoria:Rusińscy działacze społeczni Kategoria:Uczestnicy Zjazdu Słowiańskiego w Pradze 1848 Kategoria:Posłowie do Sejmu Ustawodawczego w Wiedniu w 1848 roku Kategoria:Członkowie Głównej Rady Ruskiej Kategoria:Moskalofile Kategoria:Urodzeni w 1817 Kategoria:Zmarli w 1901 Kategoria:Austro-Węgrzy