Łęczno (od 1973 Sulejów) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 roku w woj. łódzkim. Siedzibą władz gminy było ŁęcznoGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Za Królestwa Polskiego gmina Łęczno należała do powiatu petrokowskiego (piotrkowskiego) w guberni piotrkowskiej. 31 maja 187019 maja 1870 wg kalendarza juliańskiego do gminy przyłączono pozbawiony praw miejskich SulejówPostanowienie z 23 stycznia (4 lutego) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, str. 77), który na przełomie XIX i XX wieku ponownie wyłączono jako odrębną wiejską gminę SulejówSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom II – Województwo Łódzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925 (od 1927 znów miasto).
W okresie międzywojennym gmina Łęczno należała do powiatu piotrkowskiego w woj. łódzkim. Po wojnie gmina zachowała dotychczasową przynależność administracyjną. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 18 gromad: Adelinów, Barkowice, Biała, Bilska Wola, Bilska Wola kol., Klementynów, Kłudzice, Koło, Krzewiny, Kurnędz, Lubień, Łazy-Dąbrowa, Łazy Duże, Łęczno, Podlubień, Przygłów, Włodzimierzów i WójtostwoWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Łęczno nie przywrócono, utworzono natomiast jej terytorialny odpowiednik, gminę Sulejów (do której przyłączono w 1977 roku część obszaru zniesionej gminy Piotrków Trybunalski).
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie łódzkim