Anna Czerwińska (ur. 10 lipca 1949 w Warszawie, zm. 31 stycznia 2023 tamże) – polska farmaceutka, alpinistka i himalaistka, zdobywczyni sześciu ośmiotysięczników i Korony Ziemi.
Uczestniczyła w wyprawach wspinaczkowych m.in. z Wandą Rutkiewicz i Krystyną Palmowską. Jako druga Polka stanęła na najwyższym szczycie świata – Mount Evereście.
Z zawodu była doktorem nauk farmaceutycznych (obrona 1976), lecz od wielu lat nie pracowała w swoim zawodzie – porzuciła go dla gór, które były jej największą pasją. Prowadziła firmę, która sprowadzała z Indii ubrania, biżuterię oraz inne wyroby orientalne.
Życiorys thumb|240px|Grób Anny Czerwińskiej Córka Teodora i Janiny. Ukończyła studia na wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Warszawie. Następnie po trzech latach studiów doktoranckich otrzymał tytuł doktora nauk farmaceutycznych. Krótko pracowała w zawodzie farmaceuty w aptece Cefarm i w Szpitalu Dziecięcym. Zainteresowała się wspinaczką w 1969, od tej pory wspinała się w górach, głównie w zespołach kobiecych. Z Krystyną Palmowską dokonała wielu przejść aż do czasu wycofania się jej ze wspinania.
Początkowo uprawiała taternictwo, później zainteresowała się górami wyższymi: Alpami, Himalajami, Karakorum. Jej debiut przemierzania najwyższych gór miał miejsce w 1975 podczas wyprawy Ladies Expedition. Ekspedycja skończyła się dla Czerwińskiej kontuzją nogi, przez co alpinistka nie zrealizowała swojego celu. Do swoich planów powróciła w 1979, wspinając się na Rakaposhi. Po 1990 wycofała się z gór najwyższych i wróciła do nich w 1997.
Pod koniec maja 2000Anna Czerwińska – artykuł archiwalny jako trzynasta osoba z Polski, w tym druga kobieta po Wandzie Rutkiewicz, stanęła na szczycie Mount Everestu. W latach 90. zdobywała kolejne najwyższe szczyty kontynentów. Wejściem na Everest skompletowała Koronę Ziemi jako druga osoba z Polski po Leszku Cichym. W momencie wejścia na Everest była najstarszą kobietą, która stanęła na tym szczycie. W 2007 roku rozpoczęła cykl wypraw górskich pt. "Śladami Wandy Rutkiewicz".
Była autorką wielu artykułów w prasie górskiej (m.in. w „Taterniku”), a także kilkunastu książek.
Otrzymała członkostwo honorowe Polskiego Związku Alpinizmu. Postanowieniem Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego z 9 grudnia 2003 została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi za zasługi dla polskiego taternictwa i alpinizmu, za popularyzowanie sportu wspinaczkowego.. Laureatka Super Kolosa - wyróżnienie zostało przyznane przez Kapitułę Kolosów w 2018 "za całokształt dokonań wybitnej himalaistki, zdobywczyni sześciu ośmiotysięczników i pierwszej Polki, która osiągnęła Koronę Ziemi”. W 2019 otrzymała Medal Kalos Kagathos. Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Najważniejsze osiągnięcia wspinaczkowe Tatry direttissima północno-wschodniej ściany Kazalnicy Mięguszowieckiej (z Krystyną Palmowską) direttissima północno-wschodniej ściany Małego Młynarza (z Krystyną Palmowską) samotne przejście grani głównej Tatr (1991)
Alpy północna ściana Matterhornu (1977, z Krystyną Palmowską) pierwsze kobiece przejście zimowe północnej ściany Matterhornu (1978, z Krystyną Palmowską, Wandą Rutkiewicz i Ireną Kęsą)
Himalaje i Karakorum 1979 – Rakaposhi (7788 m n.p.m.), pierwsze kobiece wejście, nową drogą 30 czerwca 1983 – przedwierzchołek Broad Peak: Rocky Summit (8028 m), w dwuosobowym zespole kobiecym z Krystyną Palmowską (Palmowska weszła na główny wierzchołek) 15 lipca 1985 – Nanga Parbat (8126 m), w zespole kobiecym z Wandą Rutkiewicz i Krystyną Palmowską 1986 – dotarcie na K2 do wysokości ok. 8200 m, nową drogą do Magic Line, z Krystyną Palmowską i Januszem Majerem 21 maja 2000 – Mount Everest (8848 m), drugie polskie kobiece wejście 6 października 2000 – Shisha Pangma Middle (8013 m) 21 maja 2001 – Lhotse (8501 m), pierwsze polskie kobiece wejście 25 września 2001 – Czo Oju (8201 m) 2 sierpnia 2003 – Gaszerbrum II (8034 m) 25 maja 2006 – Makalu (8485 m), pierwsze polskie kobiece wejście
Zdobyte ośmiotysięczniki główne wierzchołki: Nanga Parbat, Mount Everest, Lhotse, Czo Oju, Gaszerbrum II, Makalu boczne wierzchołki: Broad Peak, Sziszapangma
Korona Ziemi Na podstawie źródła 1978 – Mont Blanc – Europa 1995 – Aconcagua – Ameryka Południowa 1995 – Kilimandżaro – Afryka 1996 – Denali (McKinley) – Ameryka Północna 1996 – Elbrus – Europa 1996 – Góra Kościuszki – Australia 1998 – Masyw Vinsona – Antarktyda 1999 – Jaya – Australia i Oceania 2000 – Everest – Azja
Publikacje Zdobycie Gasherbrumów współautorka, "Sport i Turystyka", Warszawa 1979, Trudna góra Rakaposhi, „Sport i Turystyka”, Warszawa 1982, Broad Peak '83 tylko dwie, „Sport i Turystyka”, Warszawa 1989, Nanga Parbat góra o złej sławie, „Sport i Turystyka”, Warszawa 1989, Dwa razy Matterhorn z Krystyną Palmowską, „Sport i Turystyka”, Warszawa 1980, Groza wokół K2, „Sport i Turystyka”, Warszawa 1990, Korona Ziemi, „Prószyński i S-ka”, Warszawa 2000, GórFanka. Moje ABC w skale i lodzie, Wyd. Annapurna, Warszawa 2008, GórFanka. Na szczytach Himalajów, Wyd. Annapurna, Warszawa 2008, GórFanka. W Karakorum 1979 – 1986, Wyd. Annapurna, Warszawa 2010, GórFanka powraca w Karakorum, Wyd. Annapurna, Warszawa 2011, GórFanka na himalajskiej ścieżce, Wyd. Annapurna, Warszawa 2012,
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Laureaci Kolosów Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Nagrodzeni Medalem Kalos Kagathos Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy twórcy literatury górskiej Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Polscy zdobywcy Korony Ziemi Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2023 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie