Stanisław Tęczyński herbu Topór (ur. 1484, zm. 1549) – polski szlachcic, hrabia, podkomorzy sandomierski (1517–1549) i starosta trembowelski, dworzanin królewski.
Życiorys Był synem Gabriela Tęczyńskiego i Anny z Konińskich. Posiadał liczne rodzeństwo: braci Jana Tęczyńskiego i Andrzeja Tęczyńskiego oraz cztery siostry. W młodości studiował na Akademii Krakowskiej. W 1527 roku wraz z innymi z rodziny został wyniesiony do godności Hrabiego Cesarstwa przez cesarza Karola V. W l. 1533–1535, wraz z orszakiem Andrzeja Tęczyńskiego odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej, po której otrzymał od papieża Pawła III tytuł Rycerza Jerozolimskiego. Był podkomorzym sandomierskim (1517–1549) i starostą trembowelski (1530–1549). Zmarł bezpotomnie w 1549 r. w wieku 66 lat.
W Kraśniku zachował się jego renesansowy nagrobek ufundowany przez brata Jana Tęczyńskiego. Na płycie nagrobnej znajduje się herb hrabiowski Tęczyńskich wraz z dwoma Toporami i dwoma orłami dwugłowymi.
Bibliografia Janusz Kurtyka, Tęczyńscy. Studium z dziejów polskiej elity możnowładczej w średniowieczu, Wydawnictwo Secesja, 1997.
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Dworzanie królewscy Kategoria:Dyplomaci I Rzeczypospolitej Kategoria:Podkomorzowie sandomierscy Kategoria:Polscy bożogrobcy Kategoria:Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Starostowie trembowelscy Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Stanisław Tęczyński Kategoria:Urodzeni w 1484 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1549