Teoria sprężystości, elastomechanikaAdam Tadeusz Troskolański (red.), Mała encyklopedia techniki, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1960, por. elastomechanika, Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego, nfjp.pl [dostęp 2023-01-11]. – dział mechaniki ośrodków ciągłych badający odkształcenia sprężyste ciał stałych, powstałe pod wpływem działania sił zewnętrznych i innych czynników np. zmiany temperatury„Encyklopedia fizyki” praca zbiorowa PWN 1973 t. 3 s. 426..
Teoria sprężystości dzieli się na liniową teorię sprężystości i nieliniową teorię sprężystości.
Liniowa teoria sprężystości zakłada liniowe związki konstytutywne, czyli obowiązywanie prawa Hooke’a oraz liniowe związki geometryczne, które są odpowiednie do opisu deformacji ciała w zakresie małych przemieszczeń i małych odkształceńNowacki W., Teoria sprężystości, PWN Warszawa 1970.Timoshenko S., Goodier J.N., Teoria sprężystości, Arkady Warszawa 1962..
Pionierem teorii sprężystości był inżynier kolejnictwa, budowniczy kolei Petersburg-Moskwa oraz konstruktor mostów, Feliks Jasiński – autor dzieła Badania nad sztywnością prętów ściskanych – opublikowanej w 1895 rokuAlfred Liebfeld, Polacy na szlakach techniki, WKŁ, Warszawa 1966..
Zobacz też Naprężenie Odkształcenie Prawo Hooke’a Sprężystość Plastyczność Porosprężystość Termosprężystość Lepkosprężystość Reologia
Przypisy
Linki zewnętrzne Elasticity, mathematical theory of , Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org [dostęp 2025-04-23].
Kategoria:Mechanika ośrodków ciągłych Kategoria:Wytrzymałość materiałów