Bilbil białolicy (Pycnonotus leucogenys) – gatunek małego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae).
Systematyka Dawniej uznawany za jeden gatunek z bilbilem białouchym (Pycnonotus leucotis). Nie wyróżnia się podgatunków; proponowany podgatunek humii uznany za hybrydę.
Zasięg występowania Występuje w Himalajach – w północno-wschodnim Afganistanie, północnym Pakistanie, północnych Indiach, Nepalu i Bhutanie.
Morfologia Długość ciała: 19–20 cm; masa ciała: 34–38 g. Samiec i samica wyglądają tak samo.
Ekologia i zachowanie Śpiew melodyjny, głośny. Gniazdo wije wśród roślin; materiały na gniazdo: włókna roślinne, cienkie korzonki, sierść i trawy. Składa od 2–3 jaj, a wysiadywanie trwa 12–13 dni. W okresie lęgów wojowniczy wobec innych ptaków.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bilbila białolicego za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2020). Liczebność populacji nie została oszacowana, aczkolwiek ptak opisywany jest jako generalnie pospolity do bardzo licznego. Trend liczebności populacji uznaje się za wzrostowy.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bilbile Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1835 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya