Dzięciur antylski (Melanerpes superciliaris) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae). Występuje na terenie Bahamów, Kajmanów i Kuby. Nie jest zagrożony.
Morfologia Długość ciała około 27–32 cm; masa ciała 83–126 g (podgatunek superciliaris), 63–81 g (podgatunek caymanensis).
Ekologia i zachowanie Naturalnym środowiskiem dla dzięciurów antylskich są głównie gęste lasy tropikalne oraz mokradła, a także subtropikalne niziny, depresje oraz tereny położone blisko wody. Dzięciur antylski występuje także w lasach namorzynowych oraz subtropikalnych lasach deszczowych.
Sezon lęgowy trwa od stycznia do sierpnia. Czasami może wyprowadzić dwa lęgi w sezonie. W zniesieniu 2–6 jaj, najczęściej 4–5. Ich inkubacja trwa 12 dni.
U dzięciurów antylskich występuje poliandria, która jest dość rzadkim zjawiskiem wśród dzięciołowatych.
Podgatunki Wyróżnia się 5 podgatunków M. superciliaris: M. s. nyeanus (Ridgway, 1886) – Wielka Bahama i San Salvador M. s. blakei (Ridgway, 1886) – Wielkie Abaco (północne Bahamy) M. s. superciliaris (Temminck, 1827) – dzięciur antylski – Kuba M. s. murceus (Bangs, 1910) – Isla de la Juventud i sąsiednie wyspy M. s. caymanensis (Cory, 1886) – dzięciur szarolicy – Wielki Kajman.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje dzięciura antylskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za lokalnie spadkowy ze względu na niszczenie siedlisk.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne Znaczki pocztowe z wizerunkiem dzięciurów antylskich
Kategoria:Dzięciołowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna Bahamów Kategoria:Fauna Kajmanów Kategoria:Fauna Kuby Kategoria:Taksony opisane przez Coenraada Jacoba Temmincka Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1827 roku