thumb thumb
Lejkogłówka karbowana, lejkówka karbowana (Infundibulicybe costata (Kühner & Romagn.) Harmaja) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Infundibulicybe, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1954 r. Robert Kühner i Henri Charles Louis Romagnesi, nadając mu nazwę Clitocybe costata. W 2003 r. Harri Harmaja przeniósł go do rodzaju Infundibulicybe. W 2003 r. Władysław Wojewoda dla synonimu Clitocybe costata zaproponował nazwę lejkówka karbowana. Jest niespójna z aktualną nazwą naukową. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym zarekomendowała nazwę lejkogłówka karbowana.
Morfologia Kapelusz Średnica 3–10 cm, powierzchnia o barwie do czerwonawoochrowej. U młodych okazów płaski z niewiele tylko wklęsłym środkiem, ale szybko powstaje lejkowate wgłębienie, przeważnie bez garbka. Jest słabo tylko higrofaniczny. Skórka zamszowo-filcowata. Brzeg karbowany i nieregularnie pofałdowany. Blaszki Brudnobiaławe, kremowe do skórzastoochrowych, częściowo rozwidlone, trochę zbiegające. Ostrza blaszek gładkie{. Trzon Wysokość 3–5 cm, grubość 4–8 mm, walcowaty, u młodych owocników pełny, u starszych w środku watowaty, barwy kapelusza lub od niego ciemniejszy, ochrowobrązowy do czerwonawobrązowego, charakterystycznie, włókienkowato spękany. Na podstawie trzonu występuje biała, filcowata grzybnia. Miąższ Cienki, biały, Ma nieokreślony zapach gorzkich migdałów. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki eliptyczne, gładkie, nieamyloidalne, o średnicy 6–8 × 3–5 µm. Gatunki podobne Charakterystyczną cechą lejkówki karbowanej jest karbowanie brzegów kapelusza. Podobne są: lejkogłówka żółtobrązowa (Infundibulicybe gibba), lecz ma w środku garb, a brzeg kapelusza słabiej pofalowany i tylko nieco karbowany, lejkówka łuseczkowata (Clitocybe squamulosa), ma kapelusz nieco łuskowaty wierzchołek kapelusza.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie tego gatunku w niektórych państwach Europy oraz w Maroku i na Wyspach Kanaryjskich. W Polsce jego rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko 5 jego stanowisk.
Rośnie od czerwca do września, w lasach iglastych i mieszanych, na obrzeżach dróg; dość częsty. Szczególnie często spotykany jest w górskich lasach pod świerkami.
Znaczenie Saprotrof. Grzyb jadalny. Zapach trochę przypominający przyprawy kuchenne (lub gorzkie migdały).
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowce