Widłoząb zielony (Dicranum viride Lindb.) – gatunek mchu należący do rodziny widłozębowatych (Dicranaceae).
Rozmieszczenie geograficzne Występuje często w Europie Środkowej i rzadziej w jej części północnej, poza tym w rejonie Kaukazu, pospolicie w Ameryce Północnej. W Polsce jest notowany głównie w północno-wschodniej oraz południowo-wschodniej części kraju, jego największe populacje zlokalizowane są w Karpatach Wschodnich oraz Puszczy Białowieskiej.
Morfologia i anatomia Gametofit Tworzy zbite, żółtobrunatne darnie. Łodyżki ortotropowe o długości do 2 cm, okryte żółtymi chwytnikami. Listki całobrzegie, w stanie suchym sztywne, przylegające do łodyżki. Komórki blaszki liściowej kwadratowe, gładkie lub bardzo słabo brodawkowane. Sporofit Puszka prosta, gładka; wieczko z dzióbkiem. Gatunki podobne Gatunek ten jest bardzo podobny do widłozęba płowego (niektórzy traktują widłoząb zielony jako nadrzewną formę widłozęba płowego). Główne różnice: u widłozęba płowego liście są piłkowane w górnej części, komórki blaszki liściowej są brodawkowane; puszka jest podłużnie bruzdowana (w stanie suchym).
Ekologia Występuje na pniach drzew liściastych, rzadziej iglastych.
Ochrona Roślina objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową od 2001 roku. Na Czerwonej liście mchów Polski gatunek otrzymał status R (takson rzadki), natomiast w skali europejskiej jego stopień zagrożenia ocenia się jako LC (takson najmniejszej troski). Znajduje się ponadto w załączniku II Dyrektywy Siedliskowej i w załączniku I Konwencji Berneńskiej.
Przypisy
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 11 września 2001 r. w sprawie listy gatunków roślin rodzimych dziko występujących objętych ochroną gatunkową ścisłą częściową oraz zakazów właściwych dla tych gatunków i odstępstw od tych zakazów (). Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin .
Bibliografia
Kategoria:Widłozębowce Kategoria:Rośliny chronione