Rudolf Theodor Seeliger (ur. 24 sierpnia 1810 w Białej, zm. 18 kwietnia 1884 tamże) – austriacki polityk, publicysta i działacz religijny, burmistrz miasta Białej w latach 1855–1867, poseł na Sejm Krajowy w Opawie (1861–1881), członek zarządu i kurator (od 1866) bialskiej parafii ewangelickiej, kurator superintendentury galicyjsko-bukowińskiej, wiceprezydent Synodu Generalnego Kościoła ewangelickiego w Austrii i członek Komitetu Synodalnego w latach 1864–1883, honorowy obywatel miasta Białej (1880).
Życiorys Urodził się w mieście Biała, dziś części Bielska-Białej. Uczęszczał do ewangelickiego Gimnazjum św. Elżbiety we Wrocławiu. Na życzenie matki miał zostać pastorem, jednak śmierć ojca w 1823 zmusiła go do powrotu do domu. Został rentierem i zarządzał własnym majątkiem.
Nie ukończył studiów – nauki pobierał w domu. Liczne podróże (m.in. do Francji, Anglii i Szwajcarii) przyczyniły się do biegłej znajomości języków obcych oraz zainteresowania historią i sztuką. W Paryżu zawarł znajomości m.in. z poetą Heinrichem Heine i kompozytorem Giacomo Meyerbeerem. W archiwum rodzinnym zachowała się jego korespondencja z lat 1830–1834 prowadzona z teologiem Friedrichem Schleiermacherem. Wraz z pisarzem Heinrichem Laube odwiedził Szwecję, Danię i Norwegię. Podróże te zaowocowały wydaniem książki Laubego Drei Königsstädte im Norden (Trzy miasta królewskie na Północy), w której pojawia się postać Seeligera.
Wydarzenia roku 1848 wzmogły jego zainteresowania polityczne. Był wówczas autorem licznych artykułów politycznych, głównie dla wiedeńskiej "Neue Freie Presse". Współpracował także z "Neue Protestantische Blätter", wydawanymi w latach 1865–1869 przez Theodora Haasego, dał się wówczas poznać jako znawca teologii protestanckiej.
Począwszy od 1855 przez trzy kadencje (do 1867) był burmistrzem Białej. W okresie sprawowania tej funkcji znacznie poprawił sytuację finansową miasta, zreformował przestarzałe struktury policji miejskiej i opieki społecznej oraz szpital miejski, doprowadził do budowy nowej szkoły ewangelickiej w sąsiedztwie kościoła, a także zlecił przebudowę ratusza. W swojej działalności, jako przedstawiciel niemieckich liberałów, walczył o utrzymanie niemieckiego charakteru Białej, zwalczając polski ruch narodowy i socjalistyczny.
W 1867, kiedy przeprowadzono reformę administracji w Galicji (w miejsce dotychczasowych 176 powiatów sądowych i 17 obwodów wprowadzono 74 powiaty polityczne), Seeliger został wybrany marszałkiem powiatu bialskiego, nie przyjął natomiast mandatu do sejmu galicyjskiego. Był także prezesem Bialskiej Rady Powiatowej.
thumb|225px|Nagrobek Rudolfa Seeligera na cmentarzu ewangelickim przy ul. Piłsudskiego Od 1861 był posłem na Sejm Krajowy w Opawie. Wybrano go najpierw z kurii wielkiej własności ziemskiej, a następnie z miasta Karniów. Pełnił funkcję przewodniczącego komisji do spraw prawnych i politycznych. Dzięki jego staraniom gminy Śląska Austriackiego otrzymały prawo do swobodnego wyboru nauczycieli szkół ludowych.
Seeliger brał czynny udział w życiu bialskiej parafii ewangelickiej, do której zarządu należał od 1833, a od 1866 był jej kuratorem. Został także kuratorem superintendentury galicyjsko-bukowińskiej oraz wiceprezydentem Synodu Generalnego Kościoła luterańskiego, a w latach 1864–1883 należał do Komitetu Synodalnego. Był również członkiem ewangelickiego Towarzystwa im. Gustawa Adolfa.
Seeliger był jednym z najbogatszych mieszczan Białej, właścicielem dóbr ziemskich w Łodygowicach i Szczyrku. Znana jest jego działalność dobroczynna, między innymi ofiarowanie bialskiemu gimnazjum 6000 guldenów na stypendia dla uczniów.
Z okazji siedemdziesiątych urodzin, w 1880, otrzymał honorowe obywatelstwo Białej.
Zmarł cztery lata później i został pochowany na bialskim cmentarzu ewangelickim (przy dzisiejszej ul. Piłsudskiego), a jego nagrobek do dziś jest jednym z najokazalszych na tej nekropolii. Po jego śmierci jednej z ulic w centrum miasta (dzisiejsza Łukowa) nadano nazwę Seeligergasse, którą nosiła do roku 1945 (po 1918 ją spolszczono).
Rodzina Rodzina Seeligerów wywodziła się z Brzegu na Dolnym Śląsku, a pierwszym, który osiedlił się w Białej był Gottlieb Benjamin (1715–1794).
Ojciec Rudolfa – Johann Friedrich Seeliger (1778–1823), syn Johanna Gotlieba i Marianny Elisabeth Fedorowicz – był zamożnym kupcem i przewodniczącym parafii ewangelickiej. W 1807 ożenił się z Christine Charlotte z domu Dorn (1780–1845), z którą miał dwóch synów: starszego Heinricha Adolfa (1808–1909) i młodszego Rudolfa Theodora.
thumb|150px|Hugo Hans Ritter von Seeliger Rudolf Theodor Seeliger ożenił się z Luise Smielowski z Witkowic na Morawach (1822–1902), z którą miał ośmioro dzieci: Christine Louise (ur. 1848) – żona radcy Wyższej Rady Kościelnej, dr. Martina Schenkera z Wiednia, a następnie barona Louisa Haber von Linsberg jun. Hugo Hans (ur. 1849) – profesor astronomii na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium i dyrektor tamtejszego obserwatorium Laura Gertruda (ur. 1850) – żona pastora i superintendenta Hermana Fritsche Meta Elsbeth (ur. 1852) – żona profesora filozofii Johannesa Volkelta Rudolf Oskar (ur. 1854) – wicekonsul przy konsulacie austriackim w Londynie, a następnie w Smyrnie Oswald Theodor (ur. 1858) – profesor zoologii na Uniwersytecie w Rostocku Gerhard Wolfgang (ur. 1860) – profesor historii na Uniwersytecie Lipskim Bruno Eberhard (ur. 1863) – porucznik armii austriackiej
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i uczniowie gimnazjum św. Elżbiety we Wrocławiu Kategoria:Austriaccy samorządowcy Kategoria:Duchowni luterańscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Białej (Bielsko-Biała) Kategoria:Posłowie na Śląski Sejm Krajowy w Opawie Kategoria:Austriaccy publicyści Kategoria:Pochowani w Bielsku-Białej Kategoria:Urodzeni w 1810 Kategoria:Zmarli w 1884