Śródmieście – centralna, historyczna dzielnica Sosnowca, wyznaczająca obręb ścisłego centrum miasta. Znajduje się tu Urząd Miejski w Sosnowcu, katedra diecezji sosnowieckiej oraz wiele innych ważnych urzędów i instytucji, a także organizacji i podmiotów obsługujących codziennie tysiące mieszkańców. Tutaj też koncentruje się życie kulturalne i towarzyskie oraz znajduje się największy w mieście węzeł transportu pasażerskiego. Ostatnimi laty, wskutek ekspansji hipermarketów, na dalszy plan schodzi rola handlowa Śródmieścia, a jego nierozwiązanym problemem pozostaje brak bazy noclegowej oraz niezagospodarowane atrakcyjne tereny.

Od północy styka się z Pogonią, następnie graniczy od północnego wschodu z Sielcem (wzdłuż rzeki Czarna Przemsza), od południowego wschodu z Dębową Górą i Radochą (właściwie z historyczną Ostrą Górką), od południa fragmentami z Katowicami i Mysłowicami (z którymi granicę wyznacza rzeka Brynica), a od zachodu ze Starym Sosnowcem, wzdłuż torowiska historycznej Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, ze stacją graniczną Sosnowiec Główny. Ich uruchomienie w 1859 r. stało się bezpośrednią przyczyną dynamicznego rozwoju osady, będącej wkrótce w wyniku dużego napływu ludności „największą wsią w Europie”. W latach 60. XIX wieku na obszarze dzisiejszego Śródmieścia istniały huta cynku „Romania”, kopalnia odkrywkowa węgla kamiennego „Pogonia”, a później „Feliks”, fabryka bieli cynkowej i walcownia blachy cynkowej „Emma”. Dzięki osiedlającym się w rejonie przydworcowym Żydom rozwijał się handel i rzemiosło. Pomimo ograniczeń wynikających z carskiego zakazu budowy i naprawy domów w pasie przygranicznym, który obejmował około 1574 metry, w miejscu wyciętego lasu powstawały pierwsze budynki. Pojawiły się zalążki dzisiejszej ulicy 3 Maja i Modrzejowskiej, a kształt linii kolejowej poprowadzonej z obszaru stacyjnego do okolicznych kopalni węglowych wyznaczył przebieg ulicy Warszawskiej. Ze składek pracowników kolei i okolicznych mieszkańców w 1862 r. zbudowano w rejonie dworca kościół kolejowy, a w 1879 r. uruchomiono hutę szkła. Od 1887 r. południową częścią dzielnicy przebiegał historyczny szlak szerokotorowej Kolei Iwangorodzko-Dąbrowskiej, ze stacją Sosnowiec Południowy, który również odegrał istotną rolę w rozwoju gospodarczym najpierw osady, a później od 1902 r. miasta. Śródmieście ukształtowało się na obszarze wsi Sosnowice (Stary Sosnowiec), która współtworzyła osadę Sosnowiec. Oddzieliło się od niej umownie jako dzielnica dla podkreślenia jego miejskiego i centralnego charakteru. W 2014 r. dzielnicę zamieszkiwało ponad 29 tys. osób.

W dzielnicy wyodrębnia się: osiedle Naftowa

Zabytki Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa Dworzec kolejowy Sosnowiec Główny Budynek Teatru Zagłębia

Kultura mały|Zagłębiowska Mediateka Sala Widowiskowo - Koncertowa „MUZA” Zagłębiowska Mediateka Kino Helios Kino Cinema City Teatr Zagłębia

Inne obiekty i miejsca mały|Ulica Małachowskiego Pomnik Jana Kiepury Plac Stulecia Sosnowiecki Szpital Miejski Centrum handlowe Plaza Budynek Urzędu Miejskiego przy Alei Zwycięstwa Dworzec autobusowy przy ulicy Ignacego Mościckiego Dworzec kolejowy Sosnowiec Południowy

Zobacz też Ulica Stanisława Małachowskiego w Sosnowcu Placówka Straży Granicznej im. insp. Mariana Skibińskiego w Sosnowcu II Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater w Sosnowcu Zagłębie Dąbrowskie

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Dzielnice i osiedla Sosnowca