Klemens Bąkowski (ur. 23 listopada 1860 w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1938 tamże) – polski prawnik, adwokat, literat, znawca historii Krakowa, współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
Życiorys W latach 1867–1871 uczęszczał do szkoły podstawowej mającej siedzibę w pałacu Larischa. W 1879 zdał maturę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. W latach 1879–1883 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w 1885 tytuł doktora. Należał do chóru akademickiego i Czytelni Akademickiej.
Podczas studiów pracował jako aplikant w kierowanym przez Michała Bobrzyńskiego Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich. Po obronieniu doktoratu został zatrudniony jako koncypient w kancelarii Karola Pieniążka. W latach 1891–1906 prowadził kancelarię adwokacką w Krzeszowicach. W 1902 został radnym Krakowa, który to urząd pełnił do 1907. W 1907 objął urząd radcy prawnego krakowskiej gminy miejskiej. Był ponadto radcą krakowskiego oddziału Banku Gospodarstwa Krajowego.
W 1896 współzakładał Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa. W latach 1897–1913 był sekretarzem Towarzystwa, a od 1916 r. członkiem honorowym. W 1912 zakupił kamienicę Krauzowską przy ul. św Jana. Cały swój majątek, m.in. kamienicę, przekazał TMHiZK. Członek Komitetu Obywatelskiego Polskiego Skarbu Wojskowego w sierpniu 1914Józef Musiałek, Rok 1914. Przyczynek do dziejów brygady Józefa Piłsudskiego, Kraków 1915, s. 20.Encyklopedia Krakowa, wyd. PWN, Kraków 2000 s. 51. Od 1918 do śmierci należał do Komitetu Kopca Kościuszki.
27 listopada 1929 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiM.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644 „za zasługi w dziedzinie prac historycznych Krakowa”..
Był autorem licznych książek i artykułów z zakresu historii Polski, dziejów Krakowa, sądownictwa. Publikowanie zaczął od ok. 1891 przyczynkami w „Czasie”. W latach następnych publikował m.in. w „IKC”, „Kalendarzu Krakowskim”, „Nowej Reformie”, „Roczniku Krakowskim”. Pisał monografie historyczne publikowane w serii Biblioteki Krakowskiej. Z „Kurierzem Warszawskim” i „Polską Zbrojną” korespondował pod pseudonimem Cracoviensis. Był autorem powiastek, parodii, utworów komediowych i satyr na krakowskie środowisko miejskie. Zajmował się rysowaniem karykatur i malowaniem akwarel.
Publikacje Dziennikarstwo krakowskie do roku 1848. Historya Krakowa w zarysie, Kraków 1898. Posażna panna, Kraków 1899 (opowiadanie). Podania i Legendy krakowskie, Kraków 1899. Dzieje Wszechnicy Krakowskiej: od r. 1364 do 1400 i od r. 1400 do 1900, Kraków 1900. Dawne cechy krakowskie, Kraków 1902. Kościół ś. Krzyża w Krakowie, Kraków 1904. Kronika krakowska 1796–1848, cz.1, Kraków 1905. O konserwacyi zabytków z przeszłości, Kraków 1905. Kronika krakowska 1796–1848, cz.2, Kraków 1906. Teatr krakowski 1780–1815, Kraków 1907. Kronika krakowska 1796–1848, cz.3, Kraków 1909. Z dziejów współczesnej sztuki krakowskiej, Kraków 1910. Dzieje Krakowa, Kraków 1911. Kościół N. P. Maryi w Krakowie, Kraków 1913. Zamek krakowski : przewodnik dla zwiedzających, z dodaniem historyi Wawelu, Kraków 1913. Kronika Krakowa z lat 1918–1923, Kraków 1925. Kraków przed lokacją z roku 1257, Kraków 1935.
Upamiętnienie Od 1995 Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa przyznaje Nagrodę im. Klemensa Bąkowskiego – za prace naukowe i działania na rzecz Krakowa.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Klemensa Bąkowskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Członkowie Komitetu Obywatelskiego Polskiego Skarbu Wojskowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1938