Powiat poznański zachodni (niem. Landkreis Posen-West) – dawny powiat z siedzibą w Poznaniu, istniejący w latach 1887–1924.
Powiat był początkowo jedną z jednostek podziału administracyjnego Prowincji Poznańskiej w Królestwie Prus. Utworzony został 1 października 1887 roku z części zachodniej dotychczasowego powiatu poznańskiego (w tym Dopiewo, Luboń, Komorniki, Rokietnica, Stęszew, Tarnowo Podgórne oraz kilka dzisiejszych osiedli Poznania). Jedynym miastem na jego terenie był Stęszew.
W czasie powstania wielkopolskiego cały powiat został opanowany przez powstańców – na mocy rozejmu w Trewirze (16 lutego 1919) znalazł się po polskiej stronie linii demarkacyjnej. Na mocy postanowień traktatu wersalskiego został włączony do II Rzeczypospolitej. Od 12 sierpnia 1919 roku należał do województwa poznańskiegoUstawa z dnia 1 sierpnia 1919 r. o tymczasowej organizacji zarządu b. dzielnicy pruskiej. ().
1 stycznia 1925 roku został połączony z powiatem poznańskim wschodnim w powiat poznański., oprócz gminy Dębiec, którą włączono do Poznania.
W 1922 roku powiat składał się z 1 miasta, 78 gmin wiejskich i 41 obszarów dworskich.
Gminy miejskie Stęszew
Gminy wiejskie w 1922 r.Spis miejscowości województwa poznańskiego, Urząd Statystyczny Ministerstwa b. Dzielnicy Pruskiej, Poznań 1922.
Obszary dworskie w 1922
Zobacz też Prowincja Poznańska podział administracyjny II Rzeczypospolitej województwo poznańskie (II Rzeczpospolita)
Przypisy
P poznański zachodni Kategoria:Historia Poznania 1918–1939