Wacław Jankowski (ur. 17 marca 1904 w Warszawie, zm. 10 lutego 1968 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Zofii Jankowskich. W latach 1922–1924 należał do objazdowego zespołu operetkowego Tadeusza Pilarskiego (1866–1940) w Krakowie, w sezonie 1924/25 do zespołu teatru w Grudziądzu, a w sezonie 1925/26 do zespołu Teatru Miejskiego w Toruniu. Następnie do 1929 odbywał służbę wojskową (grał w tym czasie w teatrze garnizonowym w Mińsku Mazowieckim). Później do wybuchu II wojny światowej występował w różnych zespołach rewiowych i kabaretowych na prowincji i w Warszawie, m.in. w warszawskich teatrzykach Mignon (1930), Hollywood (1933), Wesoły Ul (1936).
W czasie okupacji niemieckiej grał w warszawskich teatrach jawnych: Złoty Ul, Miraż, Kometa, Bohema, Jar, a w 1944 w krakowskim Teatrze Powszechnym. Po wojnie, od sezonu 1945/1946 był w zespole łódzkiego Teatru Miniatur Syrena, od sezonu 1946/47 pn. Teatr Syrena, z którym w sezonie 1948/49 przeniósł się do Warszawy i pozostał do końca sezonu 1966/1967. mały|Wacław Jankowski jako Piekarski, Stanisław Woliński jako Marcin Rożen i Rudolf Gołębiowski jako Goldwein w przedstawieniu „Maestro” w Teatrze Syrena w Warszawie (1959) Był jednym z najpopularniejszych aktorów Teatru Syrena, cenionym odtwórcą tzw. warszawskich typów np. jako Majster w Wodewilu Warszawskim, sprawdzał się także w małych formach kabaretowych. Występował w filmie oraz współpracował z Teatrem Polskiego Radia.
Był mężem Anny z Dzierków (zm. 1987)Nagrobek na cmentarzu Bródnowskim [dostęp 2023-12-19].. Zmarł w Warszawie, pochowany został 15 lutego 1968 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 66D-3-31).
Filmografia Wojna domowa odc. 15 (1966), reż. J. Gruza – Klient w pralni Dzień ostatni – dzień pierwszy odc. pt. Bigos (1965), reż. S. Szyszko Gangsterzy i filantropi (1962), reż. J. Hoffman i E. Skórzewski – Kelner Walet pikowy (1960), reż. T. Chmielewski – Ludwik Czerwinka, portiermały|320x320px|Grób Wacława Jankowskiego na cmentarzu Bródnowskim Cafe pod Minogą (1959), reż. B. Brok – Wojtuś Piskorszczak, „Starszy” Zadzwońcie do mojej żony (1958), reż. J. Mach – Rybiński Ewa chce spać (1957), reż. T. Chmielewski – Dyżurny policjant w 8. komisariacie Warszawa syrena (1956), reż. T. Makarczyński – Sławeusz, ojciec Sławy, mąż Kobylichy Sprawa do załatwienia (1953), reż. J. Rybkowski i J. Fethke – Uprzejmy kelner Przygoda na Mariensztacie (1953), reż. L. Buczkowski – Warszawiak Skarb (1948), reż. L. Buczkowski – „referent” Cyrjan Ślepy tor (1947), reż. B. Zeman
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1965) Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 – na wniosek Ministra Kultury i Sztuki. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Wacław Jankowski na zdjęciach w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy radiowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1968