Stanisław Bałuk (ur. 18 sierpnia 1887 w Podgórzu (Kraków), zm. 3 lipca 1975 w Bieździedzy) – polski ksiądz katolicki, dziekan brzostecki, prałat, szambelan papieski.
Życiorys W latach 1897–1905 uczęszczał do gimnazjum najpierw w Podgórzu, następnie w Rzeszowie. W latach 1905–1908 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Po uzyskaniu tytułu magistra prawa rozpoczął studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Otrzymał święcenia kapłańskie 29 czerwca 1913 roku. W okresie okupacji hitlerowskiej wspierał swoich parafian. W trakcie wysiedlenia w 1944 roku przebywał na plebanii w Bączalu Dolnym, gdzie dał mu schronienie ówczesny proboszcz bączalski ks. Florian Zając zaangażowany w walkę z okupantem. Jako absolwent prawa pomagał w sprawach sądowych oraz w kontaktach z miejscowymi władzami. Znał język niemiecki, stąd też w okresie okupacji był wykorzystywany jako tłumaczAndrzej Kozioł Lechowski, Parafia Bieździedza w ciągu dziejów. Dokumenty i źródła. Rzeszów 1997. Pochowany na cmentarzu w Bieździedzy.
Praca duszpasterska 1913–1916 – Leżajsk 1916–1917 – Borek Stary 1917–1920 – Dobrzechów 1920–1927 – Baligród 1927–1969 – Bieździedza
Pełnione funkcje 8 lutego 1934 – wicedziekan brzostecki 9 kwietnia 1952 – dziekan 13 kwietnia 1955 – proboszcz konsultor i prałat 4 stycznia 1971 – zrezygnował z funkcji dziekana (stan zdrowia) szambelan papieski: Piusa XII, Jana XXIII, Pawła VI
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Duchowni archidiecezji przemyskiej Kategoria:Duchowni związani z Bączalem Kategoria:Ludzie związani z Baligrodem Kategoria:Szambelanowie papiescy Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1975