Heka (eg. Ḥkȝ – „władza”, „potęga”) – w mitologii egipskiej bóstwo uosabiające magię«Magia» w: Albertyna Dembska: Kultura starożytnego Egiptu. Słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1995., będące personifikacją tajemnych mocy i słów, dzięki którym tworzy się i przekształca świat.Bogowie, demony, herosi. Leksykon. Kraków: Wydawnictwo „Znak”, 1996, s. 174..
Heka uważany był za syna Menhit i Chnuma«Esna» w: A. Dembska: Kultura starożytnego Egiptu. Słownik, dz. cyt. lub Atuma. Uznawany za pierwsze dzieło stworzenia i wskutek tego utożsamiany z bogiem Szu w teologii heliopolitańskiej, a w memfickiej z Horusem. Był małżonkiem i bliźniaczym bratem bogini Maat symbolizującej porządek prawny i ład świata, lecz patronował również zmiennym i niespokojnym czasom poprzedzającym jej epokę. Jako uosobienie magii łączono go także z Thotem i jego księgą.
Przypisy
Kategoria:Bóstwa egipskie Kategoria:Bóstwa magii