Gwiazdnica błotna (Stellaria palustris Ehrh. ex Hoffm.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Występuje w strefie umiarkowanej Europy i Azji od Irlandii i Francji na zachodzie po Japonię na wschodzie. W Polsce gatunek szeroko rozprzestrzeniony na niżu i wyżynach, rzadki w Sudetach i bardzo rzadki w Karpatach.
Morfologia thumb|220px|left|Pokrój thumb|220px|left|Kwiat Pokrój Roślina zielna o pędach pokrytych woskami, stąd sinawa. Łodyga Długości od 20 do 60 cm, wzniesione, płożące lub wspinające się na innych roślinach. Są czworogroniaste, nagie, dość rzadko rozgałęzione. Liście Naprzeciwległe i siedzące. Blaszki szarozielone, lancetowate (dolne nieco szersze, górne wąskie), osiągające od 2,5 do 4 cm długości i do 4 mm szerokości. Kwiaty Zebrane po kilka w szczytowe kwiatostany wierzchotkowe i osadzone na szypułkach osiągających od 3 do 10 cm długości. Z nasady pary liści pod kwiatostanem wyrasta często pęd płonny dłuższy od kwiatostanu. Działki kielicha są lancetowate i mają od 6 do 8 mm. Ich brzegi są błoniaste, a wierzchołek zaostrzony. Białe płatki korony osiągają od 6 do 10 mm długości i są niemal do nasady rozcięte. Pręcików jest 10. Owoce Wydłużone torebki podobnej długości jak kielich, osadzone na szypułkach w czasie owocowania odgiętych. Nasiona są brązowe, o długości do 1,5 mm, z pomarszczoną łupiną. Gatunek podobny Pokrój, kształt i wielkość liści podobne są w przypadku gwiazdnicy trawiastej Stellaria graminea. Różni się ona żywozieloną barwą pędu, orzęsieniem przynajmniej nasad liści, podsadek i działek, działkami nie przekraczającymi 5 mm długości oraz liczniejszymi kwiatami w kwiatostanach (ponad 10).
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do lipca.
Rośnie w miejscach wilgotnych na torfowiskach, nad potokami i rowami.
Przypisy
Kategoria:Goździkowate