Pola Wawer, z domu Komaj (ur. 1 maja 1914 w Trokach, zm. 31 sierpnia 1997 w Warszawie) – polska lekarz okulista żydowskiego pochodzenia.
Życiorys thumb|Grób Poli Wawer na Powązkach thumb|Autograf dr Poli Komaj na dokumencie z Żydowskiego Domu Dziecka w Bielsku, 1945 Urodziła się w Trokach na Wileńszczyźnie w żydowskiej rodzinie inteligenckiej. Jej ojciec, Don Komaj był inżynierem elektrotechniki i mechaniki, natomiast matka, Maria Komaj z domu Epstein była lekarzem ginekologiem. W 1938 ukończyła okulistykę na Wydziale Lekarskim Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, po czym rozpoczęła pracę na Oddziale Ocznym Szpitala Kolejowego. W 1941 została zwolniona z pracy przez niemieckie okupacyjne władze. Jeszcze przed utworzeniem getta, pierwszy mąż Poli przekonał rodzinę, że muszą wyjechać z Wilna. Wkrótce aresztowało go Gestapo i słuch po nim zaginął, ale cała rodzina opuściła miasto. Dzięki pomocy ludzi z różnych środowisk Wilna i Wileńszczyzny przeżyła II wojnę światową. W 1945 wraz z matką – jedyne ocalone z pięcioosobowej rodziny – została przymusowo wysiedlona z ojczystych stron w nowe granice państwowe Polski.
Osiadła w Białymstoku i wraz z matką znalazły pracę w miejscowym Komitecie Żydowskim. Następnie przeprowadziła się do Bielska, gdzie zorganizowała i prowadziła przez pięć lat Dom Dziecka Żydowskiego, podlegający i finansowany przez Centralny Komitet Żydów Polskich. Dom Dziecka później został przejęty przez Kuratorium Oświaty i Wychowania w Katowicach. Kiedy w 1950 Dom Dziecka został – z powodu zmniejszenia się liczby wychowanków – zlikwidowany, a reszta dzieci przeniesiona do Krakowa, wróciła do medycyny i przeprowadziła się do Warszawy.
W latach 1950–1953 pełniła funkcję zastępcy kierownika Wydziału Zdrowia i Ubezpieczeń Społecznych. W 1953 została zatrudniona w Departamencie Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Zdrowia. W 1958 podjęła praktykę w Szpitalu Miejskim nr 4, a w 1961 uzyskała pierwszy stopień specjalizacji w okulistyce. Nie zrywając z resortem pełniła jednocześnie funkcję doradcy do spraw organizacji lecznictwa okulistycznego, a następnie asystenta specjalisty krajowego. W 1959 otrzymała dodatkową specjalizację w zakresie organizacji ochrony zdrowia. W 1962 rozpoczęła pracę w Studium Doskonalenia Lekarzy Akademii Medycznej w Warszawie, uzyskując w 1963 drugi stopień specjalizacji w okulistyce. W 1970 uzyskała stopień doktora za pracę Zonunoliza w operacji zaćmy. W 1990 przeszła na emeryturę.
Zmarła w Warszawie. Pochowana jest na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera CII28-23-4)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Dokonania Pola Wawer opracowała pierwsze po wojnie wymogi wzrokowe dla kierowców pojazdów mechanicznych. Opracowała także ujednolicony wzór karty ambulatoryjnej dla chorych oraz osobistą książeczkę chorego na jaskrę. Zorganizowała pierwsze w Polsce laboratorium rozpoznawania grzybicy oka.
Publikacje W 1994 wydała książkę Poza gettem i obozem, którą poświęciła ludziom, którym zawdzięczała swoje i matki ocalenie.
Przypisy
Linki zewnętrzne na stronie znak.org.pl Zdjęcie rodzinne Poli Wawer z 1915 na stronie kadysz.pl
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Polscy okuliści Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Trokach Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady