Zosinek – dzielnica Legnicy, zajmująca grunty dawnych dóbr książęcych Sophiental w zachodniej części miasta.
Podział Dzielnica składa się z dwóch osiedli: osiedla Zosinek, osiedla Drzymały, położonego z dwóch stron linii kolejowej nr 284 (Legnica – Jerzmanice-Zdrój).
Osiedle Zosinek obejmuje rejon ulic: Batorego, Fredry, Głowackiego, Rolnicza, Senatorska, Torowa.
Osiedle Drzymały obejmuje rejon dawnych koszar, tj. ulic: Drzymały, Małej, Gładysza, Tarnopolskiej, Drohobyckiej, Pińskiej, Krzemienieckiej, Stryjskiej, Wileńskiej.
Granicami dzielnicy są ulice: Działkowa, Wały Królowej Jadwigi, obwodnica zachodnia, Domejki, Chojnowska. Historia Osiedla powstały na ziemiach majątku księżnej Anny Zofii, księżniczki meklemburskiej na Güstrow, podarowanych jej przez małżonka, księcia Jerzego Rudolfa legnickiego. Folwark księżnej, zwany Sophiental (w wolnym tłumaczeniu Zosinek) założono na Przedmieściu Chojnowskim w 1649. Przedmieście od czasów średniowiecznych służyło mieszkańcom w celach rekreacyjnych.
Po wojnie trzydziestoletniej przy drodze łączącej szosę do Chojnowa z Ulesiem powstał przysiółek Dänemark, zamieszkały przez osiadłych po wojnie na miejscu żołnierzy oddziałów duńskiego księcia .
W 1869 r. obszar Sophienthal włączono do miasta. Architektura Teren dzisiejszej dzielnicy Zosinek przeznaczono pod zabudowę na początku XX wieku.
Na rogatkach miasta, po zachodniej stronie linii kolejowej w 1912 roku wybudowano dom dla głuchoniemych. Po II wojnie światowej mieszkańcy nazwali obiekt „geringówką”, od stacjonującego dawniej w tym obiekcie miejscowego dowództwa Luftwaffe.
Po wschodniej stronie torów kolejowych, przy ulicy Batorego, w 1914 roku wzniesiono gmach ewangelickiej szkoły ludowej (tj. podstawowej), w latach powojennych zagospodarowany na filię Politechniki Wrocławskiej.
Sytuacja polityczna po I wojnie światowej – masowe przesiedlanie się Niemców z terenów przejętych przez II Rzeczpospolitą – spowodowała potrzebę masowej budowy nowych mieszkań. Wówczas na terenie dzielnicy rozpoczęto wznoszenie kompleksów mieszkaniowych reprezentujących różne nurty modernizmu.
Budynek przy ul. Chojnowskiej 135 otrzymał bryłę nawiązującą do stylu okrętowego - streamline.
W 1938 roku naprzeciw domu dla głuchoniemych w zachodniej części dzielnicy wzniesiono jeden z otaczających miasto kompleksów koszar hitlerowskiej 18 Dywizji Piechoty. W pobliżu koszar w latach 30. XX wieku urządzono kameralne osiedle domów jednorodzinnych, w rejonie dzisiejszych ulic: Krótkiej, Gładysza, Drzymały.
Zachodnią część dzielnicy po II wojnie światowej zajęła Północna Grupa Wojsk Armii Radzieckiej. Na początku lat 80. dowództwo garnizonu radzieckiego wzniosło na tyłach małe osiedle (6 budynków w technologii wielkiej płyty) dla zawodowej armii lotniczej. Koszary zwrócono polskim władzom 15 września 1992 roku i zagospodarowano na mieszkania. Na dawnym placu apelowym po roku 2000 wzniesiono nowe budynki wielorodzinne.
W 1980 r. po wschodniej stronie torów Legnicka Spółdzielnia Mieszkaniowa wzniosła osiedle Zosinek. Zabudowa tej części osiedla jest wykonana w technologii wielkiej płyty. Znajduje się tu 10 budynków 5-kondygnacyjnychArchitektura Legnicy.
W latach 2005–2006 w kwartale ulic: Chojnowskiej - Krótkiej - Batorego wzniesiono historyzujący pawilon handlowy sieci Lidl.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dzielnice i osiedla w Legnicy