Metoda analizy i krytyki piśmiennictwa albo analiza krytyczna – metoda badawcza, stosowana do prac naukowych i badań innych naukowców. Jest metodą stosowaną powszechnie w nauce – stosują ją wszystkie dyscypliny naukowe. Powstają dzięki niej publikacje oparte nie na badaniach własnych, lecz na pracach i badaniach cudzych.
Metoda ta ma charakter pomocniczy, stanowiąc punkt wyjścia dla innych badań. Dzięki niej bowiem można wykazać luki w obecnym stanie wiedzy czy kierunku dyskusji naukowej. Jednocześnie metoda analizy i krytyki piśmiennictwa może występować samoistnie, tworząc nową wiedzę. Metoda analizy krytycznej wspomaga również wykorzystywanie wiedzy, jaka została dzięki tej metodzie zanalizowana, oceniona i zsyntetyzowana.
Nie jest tym samym co inna metoda badań naukowych określana jako krytyka źródeł. Bardziej rygorystycznym wariantem tej metody jest przegląd systematyczny.
Przypisy
Bibliografia Józef Pieter, Ogólna metodologia pracy naukowej, Ossolineum, Wrocław 1967.
Kategoria:Metodologia pracy naukowej