mały|Moduł na płycie głównej Asusa P5Q Premium () – standard układu scalonego (nazywany jest tak również sam układ) opracowany przez . Aktualnie obowiązuje wersja specyfikacji 2.0.

Funkcjonalność Układy zgodne z potrafią wykonać najbardziej typowe operacje obliczeniowe związane z kryptografią. Wśród operacji takich wymienić należy:

generowanie liczb pseudolosowych generowanie podpisu cyfrowego dla ciągu bajtów generowanie skrótów dla ciągu bajtów szyfrowanie ciągu bajtów generowanie skrótów dla sekwencji operacji wykonywanych przez procesor

Układy implementują następujące algorytmy:

RSA SHA-1 HMAC AES – niewymagany, jednak powszechnie stosowany

Ponadto każdy układ ma unikatowy numer seryjny oraz prywatny klucz RSA.

Zastosowania Układy zgodne z mogą obsługiwać wszystkie działania związane z kryptografią, w tym działania, w których producent rozwiązania nie życzy sobie ingerencji użytkownika w ich przebieg. Ponadto działanie zbliżone jest do działania karty inteligentnej i w efekcie, przechowywany w układzie klucz prywatny nigdy go nie opuszcza, ani nigdzie nie jest wysyłany. Znacząco utrudnia to jego zdalne przechwycenie, czyniąc to w praktyce niemożliwym.

„Nieprzejrzystość” operacji kryptograficznych sprawia, że układy mogą być stosowane w rozwiązaniach . Dobra ochrona klucza i ścisłe związanie z konkretnym egzemplarzem sprzętu pozwalają na tworzenie stosunkowo bezpiecznych rozwiązań szyfrujących dane, w szczególności dane na dyskach twardych. Przykładem implementacji może być mechanizm stosowany w systemach Windows, począwszy od wersji Vista.

Producenci Układy produkowane są przez następujące firmy:

Atmel Broadcom Infineon Sinosun STMicroelectronics Winbond

Implementacje Wśród komputerów , najczęściej spotyka się układy w laptopach. Wynika to z faktu, że dane na tych komputerach są bardzo mocno narażone na kradzież, a dzięki mechanizmom mogą być chronione. Wśród komputerów typu desktop, układy były do niedawna stosunkowo rzadkie. Spotyka się również rozwiązania serwerowe. Wśród producentów komputerów wyposażonych w układy zgodne z , wymienić należy:

Apple Acer ASUS Dell Fujitsu (również serwery) Gateway Gigabyte (płyty główne) HP Intel Lenovo/IBM Toshiba MSI

Kontrowersje Ponieważ układy zgodne z mogą być wykorzystywane w systemach DRM, budzą kontrowersje we właściwe wszystkich technologiach związanych z ochroną mediów cyfrowych.

Bezpieczeństwo Pomimo wysokiego poziomu bezpieczeństwa układy nie stanowią gotowego rozwiązania całościowego problemu bezpieczeństwa systemu, a jedynie implementację specyficznych funkcji, które mogą być w tym celu wykorzystywane. Proponowane techniki obchodzenia zabezpieczeń zapewnianych przez układy obejmują więc głównie wykorzystywanie błędnego zastosowania mechanizmów zapewnianych przez w poszczególnych aplikacjach, wykorzystanie funkcji odtwarzania danych () lub techniki wirtualizacji.

W 2010 roku firma Flylogic poinformowała o opracowaniu sprzętowej techniki umożliwiającej obejście układu Infineon SLE 66PE. Atak wiąże się z koniecznością dotarcia do fizycznej struktury układu scalonego i obejściem zabezpieczeń, co umożliwia sterowanie sygnałem na pojedynczych ścieżkach.

Pomiar Układy posiadają rejestr (), w którym są przechowywane wyniki pomiarów struktury danych, od wyników pomiarów może zależeć działanie modułu – na podstawie wyników pomiarów moduł może stwierdzić, czy działa w zaufanym środowisku. Pomiar obejmuje pomiar struktur danych w postaci sum kontrolnych – zazwyczaj pomiarowi podlegają następujące czynniki:

PCR0 – struktura kodu systemu PCR1 – konfiguracja PCR2 – struktura kodu opcjonalnej pamięci PCR3 – konfiguracja opcjonalnej pamięci PCR4 – struktura głównego rekordu rozruchowego PCR5 – konfiguracja głównego rekordu rozruchowego PCR6 – przejścia stanów PCR7 – pomiary producenta PCR8-15 – pomiary przeprowadzane przez system (np. struktura jądra systemu, ładowane moduły jądra przy starcie itp.) PCR16 –

Pomiar jest wykorzystywany w technologii w celu sprawdzenia, czy środowisko, w którym jest uruchamiany system, jest zaufane – ma to na celu utrudnić lub wyeliminować szansę przechwycenia klucza szyfrującego poprzez np. uruchomienie innego systemu przy pomocy , dokonania zmian w hardware, modyfikacja jądra, wyłączenie , zmiana firmware itp.

W skład PCR7 wchodzą też podniesione alarmy w systemie takie jak wyzwolenie czujnika otwarcia obudowy () czy wielokrotne wpisanie błędnego hasła do – na podstawie tego parametru może odmówić wydania klucza szyfrującego z powodu szansy włamania się do obudowy fizycznego sprzętu.

Przypisy

Kategoria:Bezpieczeństwo systemów operacyjnych Kategoria:Sprzęt komputerowy