Łabno – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w woj. białostockim (obecnie na Białorusi). Nazwa gminy pochodzi od wsi Łabno, lecz siedzibą gminy były początkowo PodłabienieПросмотр контента в режиме 2D (Silverlight), a następnie BaranowiczeGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Za Królestwa Polskiego gmina należała do powiatu augustowskiego w guberni suwalskiejPostanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359).
W okresie międzywojennym gmina Łabno należała do powiatu augustowskiego w woj. białostockim.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 3921 osób, wśród których 3800 było wyznania rzymskokatolickiego, 117 prawosławnego, 1 innego a 3 mojżeszowego. Jednocześnie 3862 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 47 białoruską, 1 niemiecką, 1 żydowską a 10 inną. W gminie było 726 budynków mieszkalnych.
Po wojnie obszar gminy Łabno wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego. Gmina Łabno jest jedną z czterech gmin powiatu augustowskiego, które po wojnie znalazły się poza granicami Polskigminy Balla Wielka, Hołynka (częściowo), Łabno i Wołłowiczowce.
Miejscowości
Miejscowości i osady na podstawie spisu powszechnego z 30 września 1921.
Wsie: Adamowicze, Baranowicze, Bohatery Polne, Dmitrówka, Gałowicze, Karolin, Koniuchy, Łabno, Łabno-Ogrodniki, Łosośna, Mickiewicze, Naumowicze, Nowiki, Nowosiółki, Podłabienie, Puszkary, Pyszki, Sołowieje, Tarusicze, Trycze, Folwarki: Karolin-Łosośna, Łabno Kolonie: Wiktoryszki
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w guberni suwalskiej Kategoria:Dawne gminy w województwie białostockim Kategoria:Dawne gminy powiatu augustowskiego Kategoria:Sopoćkinie