thumb|Współczesne flejtuchy o średnicy 1 cala używane przez miłośników broni czarnoprochowej
Flejtuch (daw. niem. flaien – myć, Tuch – płótnoSłownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1991, s. 274.) – skrawek cienkiej tkaniny lnianej lub bawełnianej (względnie cienkiej skóry albo zwitek pakuł) stosowany przy odprzodowym ładowaniu dawnej broni palnej.
Po natłuszczeniu służy do owinięcia kuli podkalibrowej stosowanej w broni ładowanej odprzodowo Zazwyczaj ma kształt krążka o średnicy ponad dwóch średnic kuli, do której jest użyty. Przy strzale zostaje wyrzucony z lufy razem z kulą, o parę metrów od strzelca.
Jako kłak pakuł służył do przybijania w lufie ładunku prochu i kuliWłodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o dawnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 56., a osadzony na pręcie – także do czyszczenia przewodu lufy. Umownie nazywano tak również torbę strzelca, w której przechowywano flejtuchy.
Osmalony prochem i natłuszczony flejtuch nasuwa skojarzenie z brudem, stąd w mowie potocznej słowo to oznacza osobę brudną, zaniedbaną, niechlujną«flejtuch» w Słownik języka polskiego (pod red. Witolda Doroszewskiego). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN (red. Andrzej Markowski). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999, s. 224..
Przypisy
Kategoria:Budowa broni palnej