Blues elektryczny (ang. electric blues, znany również pod tą nazwą) to rodzaj bluesa, który charakteryzuje wzmocnienie dźwięku gitary, gitary basowej, a także harmonijki ustnej. Blues elektryczny wykonywany jest w kilku regionalnych odmianach, takich jak Blues chicagowski, Blues teksański, czy Memphis blues.
Blues elektryczny pojawił się jako w pełni ukształtowany gatunek w połowie lat 40. XX wieku. Dokonania muzyków ze Stanów Zjednoczonych zainspirowały muzyków sceny brytyjskiej lat 60., wśród nich takich wykonawców jak John Mayall & the Bluesbreakers, Cream, Eric Clapton, The Yardbirds, a także grupy rockowe Led Zeppelin i The Rolling Stones.
Do wykonawców bluesa elektrycznego zaliczają się: Bo Diddley Joe Bonamassa Eric Clapton Cream Bob Dylan Fleetwood Mac Rory Gallagher Buddy Guy Slim Harpo Jeff Healey Jimi Hendrix John Lee Hooker Howlin’ Wolf Elmore James Albert King B.B. King Freddie King Led Zeppelin John Mayall Pappo Jimmy Reed The Rolling Stones Eric Sardinas Kenny Wayne Shepherd Derek Trucks Jimmie Vaughan Stevie Ray Vaughan T-Bone Walker Muddy Waters Johnny Winter The Yardbirds
Kategoria:Podgatunki bluesa