thumb|350px|Budowa gąsienicy:A – głowa, B – segmenty tułowiowe, C – segmenty odwłokowe,1 – tarczka przedtułowiowa,2 – przetchlinka,3 – odnóża,4 – posuwki,5 – posuwka analna,6 – tarczka analna,7 – wypustka,a – oko,b – przyoczko boczne (stemmata),c – czułki,d – żuwaczki,e – warga górna,f – trójkąt czołowy thumb| posuwki, Papilio machaon Gąsienica (łac. eruca) – typ larwy u motyli i błonkówek z podrzędu rośliniarek, jedno ze stadiów rozwoju. Charakteryzuje się miękkim ciałem o robakowatym kształcie i metamerii homonomicznej oraz obecnością nieczłonowanych przydatków odwłokowych nazywanych posuwkami. Jest przykładem larw polipodialnych.
Gąsienice w odróżnieniu od postaci dorosłych posiadają aparat gębowy gryzący, służący do pobierania pokarmu, który z kolei dostarcza budulca i energii do kolejnych przeobrażeń. Gąsienica posiada również oczka proste umieszczone po sześć z każdej strony głowy. Są to prymitywne narządy rejestrujące tylko światło i cień. thumb|left|Gąsienica pawicy grabówki Wydłużone ciało gąsienicy składa się z segmentów (3 tułowia, 10 odwłoka) o dużym podobieństwie. Pokrywa je miękki, elastyczny oskórek, na którego powierzchni mogą występować szczecinki lub różnego typu wypustki. Trzy pary odnóży tułowiowych (stożkowate, krótkie, zakończone pazurkami) oraz od 2, poprzez 5 (u motyli) do 8 posuwek. W wardze dolnej zwykle znajdują się gruczoły przędne, z których wydzieliny tworzony jest oprzęd.
Zazwyczaj stadium larwalne trwa miesiąc lub dwa, a jeśli owad zimuje w formie larwy, to nawet dziesięć. Rozwój trociniarek i przezierników może przedłużyć się do kilku lat.
Zobacz też
poczwarka
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biologia rozwoju owadów Kategoria:Larwy