Jindřich Chalupecký (ur. 12 lutego 1910 Praga; zm. 19 czerwca 1990 tamże) – praski krytyk literacki, historyk, teoretyk i krytyk sztuki, eseista oraz tłumacz. Był mężem czeskiej poetki Jiřiny Haukovéj. Autor manifestu założycielskiego i główny teoretyk Grupy 42 powstałej w 1942 roku.
Interesował się przede wszystkim sztuką współczesną.
Autor koncepcji wielu wystaw artystów czeskich zorganizowanych w Czechosłowacji i poza jej granicami.
Redagował pisma „Život” (1942-1943) oraz „Listy” (1947-1948).
Po jego śmierci, m.in. z inicjatywy Václava Havla została ufundowana Nagroda Jindřicha Chalupeckégo przyznawana najbardziej utalentowanym przedstawicielom czeskiej sceny artystycznej, którzy nie ukończyli jeszcze 35 roku życia.
Dzieła Cesta Jiřího Koláře, 1984 Cestou necestou 1934–1989, 1989 Evropa a umění, 2001 Expresionisté, 1992 František Janoušek, 1991 Il surrealismo erotico Ladislav Novák, 1974 Intelektuál za socialismu, 1949 Kultura a lid, 1947 Na hranicích umění, 1987 Nové umění v Čechách, 1985 O dada, surrealismu a českém umění, 1977 Obhajoba umění 1934–1948, 1988 Podobizna umělce v moderním věku: Duchampsovské meditace, 1982 (2 díly) Poezie a politika, 1984 Richard Weiner, 1947 Smysl moderního umění, 1944 Svět, v němž žijeme, 1940 Tíha doby, 1997 Úděl umělce, 1998 Umění dnes, 1966 V. Jakovlev, 1976 Veliká příležitost: Poznámky k reorganizaci českého výtvarnictví, 1946
W Polsce jego teksty drukowała „Literatura na Świecie”.
Odznaczenia Order Tomáša Garrigue Masaryka III Klasy – CSRF, 1991, pośmiertnie
Literatura Leszek Engelking, Codzienność i mit. Poetyka, programy i historia Grupy 42 w kontekstach dwudziestowiecznej awangardy i postawangardy, Łódź 2005 Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Przypisy
Kategoria:Teoretycy sztuki Kategoria:Teoretycy literatury Kategoria:Czescy historycy sztuki Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Olszańskim w Pradze Kategoria:Odznaczeni Orderem Masaryka Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Czescy tłumacze