Świadkowie Jehowy w Grecji – społeczność wyznaniowa w Grecji, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2023 roku 27 759 głosicieli, należących do 345 zborów. W 2023 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziły się 43 572 osobyZbory w Grecji zostały podzielone na 12 obwodów greckojęzycznych, obwód rosyjskojęzyczny i obwód języka romani (Południowa Grecja). Pozostałe zbory i grupy obcojęzyczne należą do obwodów, które swym zasięgiem obejmują inne zbory w Europie. Zbory i grupy greckojęzyczne działają również w Albanii, Australii, Austrii, Belgii, Brazylii, na Cyprze, we Francji, w Kanadzie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Szwecji i Wielkiej Brytanii.W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku zebrania zborowe odbywają się ponownie w Sali Królestwa oraz dodatkowo nadal w formie wideokonferencji. Do 31 grudnia 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program został zamieszczony w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.. Biuro Oddziału, koordynujące działalność miejscowych i cypryjskich Świadków Jehowy znajduje się w mieście Drapetsona koło Pireusu. Sale Zgromadzeń znajdują się w Malakasa i w Salonikach.
Historia Początki W 1905 roku ze Stanów Zjednoczonych z polecenia Charlesa T. Russella przybył do Grecji George Kossyfas, który wierzenia Badaczy Pisma Świętego przyjął w 1900 roku. Rozpoczął działalność kaznodziejską w Atenach i w porcie Pireus, posługując się Wykładami Pisma Świętego przełożonymi na język grecki przez Johna Bosdogiannisa. John Bosdogiannis, głoszący na Krecie, odnalazł zainteresowanego Athanassiosa Karanassiosa, który w 1910 roku został ochrzczony. W tym samym czasie Michael Triantafilopoulos, zaczął odwiedzać miasta i wioski, rozpowszechniając publikacje religijne. Pierwsze zebrania religijne odbywały się w domu współwyznawcy Ekonomou w Atenach, a kolejna grupa spotykała się w Pireusie, w mieszkaniu Kossyfasa. thumb|left|180px|Książka „Nowe stworzenie” wydana w języku greckim na początku XX wieku W marcu 1912 roku w trakcie podróży dookoła świata Charles T. Russell odwiedził Ateny, Pireus, Patras i Korynt. Na terenie kraju działalność kaznodziejską prowadziło wówczas 12 głosicieli. W Atenach Russell wygłosił wykład w sali Klubu Biznesmenów. Ze względu na dużą ilość obecnych zamierzał go powtórzyć, lecz tym razem wykład został przerwany przez duchowieństwo. W Koryncie Russell wygłosił wykład „Wspaniałe przyszłe życie” w kościele prawosławnym pod wezwaniem św. Pawła. Wśród obecnych był burmistrz, kilku duchownych i oficerów, a wykład spotkał się z ciepłym przyjęciem. Z tego względu wykład został wygłoszony ponownie. W roku 1915 „Strażnica” zaczęła się ukazywać w języku greckim. Początkowo była ona powielana. 180px|thumb|„Strażnica” w języku greckim– wydanie amerykańskie(1 stycznia 1917, rok III) 28 września 1920 roku do Aten przyjechał Joseph F. Rutherford. Wygłaszał on m.in. na Areopagu swój wykład „Miliony ludzi z obecnie żyjących nigdy nie umrą”. Wówczas postanowiono w stolicy otworzyć Biuro Oddziału. Powstało ono 6 października 1922 roku w Atenach przy ulicy Lombardou. Przedstawicielem oddziału Towarzystwa Strażnica w Grecji został Athanassios Karanassios. W tym czasie działalność kaznodziejską prowadziło około 20 głosicieli. W tym samym roku Nikolas Kouzounis przybył do Kavali i wkrótce powstała tam kolejna grupa studiująca Biblię. Wyłoniły się także takie grupy m.in. w Salonikach, w nomosach Serrai i Chalkidiki. W 1922 roku Nikos Abatzis i Nikolaos Rebebos byli pierwszymi w Grecji Świadkami Jehowy (nazywanymi wtedy Badaczami Pisma Świętego), którzy ze względu na swoje wyszkolone na Biblii sumienie odmówili walczenia na wojnie. Nikos Abatzis, a później Nikolaos Rebebos, odmówili wzięcia udziału w wojnie grecko-tureckiej (1919–1922), chociaż groziło za to rozstrzelanie.
W latach 20. XX wieku w miastach rozpoczęto wyświetlanie „Fotodramy stworzenia”. 180px|thumb|Książka „Stworzenie”w języku greckim (1927) W lipcu 1927 roku Prokuratura Sądu Najwyższego przyznała grupie Badaczy Pisma Świętego (od 1931 Świadków Jehowy) prawo do udzielania ślubów, uznając jednocześnie to wyznanie jako „znaną religię”.
W roku 1931 Grek Panayotis C. Spiropoulos dotarł do Egiptu, głosząc tam dobrą nowinę o Królestwie w Kairze i w innych miastach. W 1934 roku z Grecji na Cypr wyruszyli dwaj głosiciele: Matheakis i Triandafilopulos, którzy prowadzili działalność kaznodziejską na tej wyspie pełnoczasowo. 19 lutego 1936 roku uruchomiono pierwszą w tym kraju drukarnię Towarzystwa Strażnica. W sierpniu 1936 roku pod wpływem duchowieństwa wiceminister poczty i łączności zakazał rozprowadzania czasopism Świadków Jehowy pocztą. W 1938 roku liczba głosicieli wzrosła do 212 osób i wówczas rząd wydał przepisy zabraniające prozelityzmu. Kouzounisa aresztowano za działalność kaznodziejską i wywieziono do wioski Nea Simantra, gdzie wkrótce powstał zbór. Następne zbory powstały we wsi Floyita, a potem na półwyspie Kasandra, w Tesalii i w Eleftherohori. Zbory powstały również na Krecie, Samos i Korfu. W 1938 roku Minos Kokkinakis został pierwszym Świadkiem Jehowy w Grecji, którego aresztowano za złamanie prawa zakazującego prozelityzmu. W październiku 1939 roku podczas chrześcijańskiego zebrania w stolicy aresztowano 85 osób. Zamknięto drukarnię i skonfiskowano posiadłość Towarzystwa Strażnica. Z poduszczenia kleru wszystkich zatrzymanych wyznawców namawiano do podpisania oświadczenia, iż wrócą na łono Greckiego Kościoła Prawosławnego, grożąc im zesłaniem na odległe wyspy Morza Egejskiego. Po zdecydowanej odmowie rząd zmienił nastawienie do Świadków Jehowy. W wyniku rozprawy sądowej cała posiadłość oraz pieniądze należące do Biura Oddziału zostały zwrócone. Biuro Oddziału i drukarnia zaczęły znowu działać.
Okres wojenny W 1940 roku wojska niemieckie i bułgarskie zabiły 19 greckich Świadków Jehowy. Wprowadzono prawo wojenne. Większość spośród 225 głosicieli skazana została na kary od 7 do 20 lat pozbawienia wolności, a niektórym wymierzono karę dożywocia. Wyroki skazujące na śmierć nie zostały wykonane.
Prześladowania dotykały ich również ze strony kleru prawosławnego oraz różnych zbrojnych oddziałów partyzanckich, np. Frontu Wyzwolenia Narodowego. W czasie wojny liczba głosicieli wzrosła prawie dziesięciokrotnie – ze 178 do 1770. Powstały nowe zbory w północnej części kraju, m.in. w wioskach Rodoliwos, Drawiskos, Palaeokomi i Mawrolofos oraz w okolicy Filippi. W okresie wojny greckie Biuro Oddziału sprawowało nadzór także nad albańskimi współwyznawcami.
Rozwój, prześladowania i batalie prawne Lata 40. XX wieku thumb|240px|Informacja prasowa o wykonaniu wyroku śmierci na Johnie Tsoukarisie (gazeta „Το Βήμα”, 11 lutego 1949)Treść notki: „LARISSA, 10 lutego. Od naszego reportera. Komisarz Nadzwyczajnego Trybunału Wojskowego, poinformował o wykonaniu wyroku śmierci na żołnierzu J. Tsoukarisie z Karytsas. Ten człowiek został skazany na śmierć przez Sąd Wojskowy za niesubordynację. Tsoukaris uczestnicząc w herezji «Świadków Jehowy» odmówił wzięcia broni do ręki, twierdząc, że byłoby to sprzeczne z przykazaniami Bożymi.” thumb|240px|Minos Kokkinakis wśród innych zesłanych Świadków Jehowy w Makronissos (1949-1950) W 1946 roku do Grecji zostali skierowani dwaj misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead: Anthony Sideris i James Turpin. Sideris zastąpił chorującego Karanassiosa w roli sługi oddziału. Wzrosło prześladowanie ze strony miejscowego Kościoła prawosławnego. Z wizytą do Grecji przybyli Nathan H. Knorr oraz Milton G. Henschell. W listopadzie tego samego roku dwaj misjonarze zostali zmuszeni do opuszczenia kraju. W sierpniu 1946 roku przedłożono rządowi szczegółowy raport o brutalnym traktowaniu Świadków Jehowy. W ciągu 5 miesięcy postawiono przed sądem 442 Świadków Jehowy, a niektórych stracono. W „Przebudźcie się!” z 8 kwietnia 1948 roku zamieszczono informację o prześladowaniu Świadków Jehowy w Grecji. Do ministra porządku publicznego z całego świata wysłano apele, w których wskazywano, że 5 marca 1948 roku 37-letni ojciec czworga dzieci, Christos Moulotas, został zamordowany przez partyzantów, a 9 lutego 1949 roku władze straciły Johna Tsoukarisa ze wsi Karytsa. Nie były to jedyne przykłady okrucieństw z okresu powojennego.
W styczniu 1947 roku status „znanej religii” został potwierdzony na piśmie przez Prokuraturę Najwyższego Sądu. W tym samym roku w Atenach przy ulicy Tenedou otwarto nowe Biuro Oddziału. W 1949 roku działalność kaznodziejską prowadziło 2808 głosicieli, pomimo ponad 700 przypadków aresztowań za prozelityzm. Wielu aresztowanych zesłano na greckie wyspy, gdzie ostrożnie głosili innym więźniom.
Lata 50. XX wieku W latach 1950–1951 liczba głosicieli zwiększyła się o 26%. W grudniu 1951 roku do Grecji po raz drugi przyjechał Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel, jednak policja nie zezwoliła na zorganizowanie zgromadzenia, dlatego wygłaszali oni przemówienia w domach wyznawców – łącznie do 905 współwyznawców i osób zainteresowanych. W październiku 1954 roku oddano do użytku nowe Biuro Oddziału i drukarnię w Atenach przy ulicy Kartali, a liczba wyznawców przekroczyła 4000 głosicieli. W 1955 roku liczba ta przekroczyła 5000. Rozpoczęła się kolejna fala aresztowań wyznawców. W maju odwiedził stolicę Nathan H. Knorr, który przemawiał do 1915 osób, a w Salonikach Milton G. Henschel wygłosił wykład do 1250 osób. W całym kraju zorganizowano równolegle mniejsze zgromadzenia.
Lata 60. XX wieku 30 lipca 1963 roku w Atenach na Stadionie Olimpijskim miał się odbyć kongres międzynarodowy pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina”, jednak pod naciskiem Kościoła prawosławnego nowy rząd unieważnił zgodę na jego zorganizowanie. Pomimo tego do końca sierpnia z programu przedstawianego w domach prywatnych i innych miejscach skorzystało prawie 10 tysięcy osób. W latach 1963–1967 Liga Arabska wydała dekret, według którego Świadków Jehowy w krajach arabskich błędnie uznano za syjonistów, i Świadkowie Jehowy pochodzenia greckiego zmuszeni byli do opuszczenia m.in. Egiptu i Libii, i osiedlenia się w Grecji. W roku 1965 na zgromadzenie pod hasłem „Słowo prawdy” do Wiednia pojechało specjalnym pociągiem 1250 greckich wyznawców. W połowie roku 1966 Christos Kazanis został skazany na śmierć za neutralność w sprawach politycznych. Główne gazety ateńskie codziennie donosiły o tym wyroku oraz o wierzeniach Świadków Jehowy. Ostatecznie karę zmniejszono mu do 4 i pół lat więzienia. W kwietniu 1967 roku zakazaną przez władze kraju działalność kontynuowano w podziemiu. Na zebraniach religijnych spotykano się w lasach. W 1969 roku Grecję odwiedził Frederick Franz, który w lesie niedaleko Salonik wygłosił przemówienie do przeszło 1000 obecnych. Liczba głosicieli wzrosła z 10 940 w roku 1967 do 17 073 w roku 1974.
Lata 70. XX wieku