Rybitwa bengalska (Thalasseus bengalensis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny mewowatych (Laridae). Jest podobna do rybitwy czubatej, ale ma żółtopomarańczowy dziób. W Europie rozmnaża się sporadycznie, we Włoszech w parach mieszanych z rybitwą czubatą.
mały|lewo|Rybitwa bengalska w locie Morfologia Długość ciała 35–43 cm; rozpiętość skrzydeł 88–105 cm, masa ciała 185–242 g.
Podgatunki Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia trzy podgatunki T. bengalensis: T. b. bengalensis (Lesson, 1831) – Morze Czerwone i Ocean Indyjski T. b. emigratus (Neumann, 1934) – Libia i Zatoka Perska T. b. torresii Gould, 1843 – Australazja Populacje z Morza Śródziemnego i Zatoki Perskiej niekiedy zaliczane do podgatunku T. b. par.
thumb|240px|Jajo z kolekcji muzealnej Rozród Lęgnie się w dużych koloniach o dużym zagęszczeniu gniazd, często wraz z innymi gatunkami rybitw. Kolonie umiejscowione są na przybrzeżnych wyspach, wyspach koralowych czy piaszczystych łachach. Gniazdo to wydrapany dołek w piasku lub wśród muszelek, bez żadnej wyściółki. W zniesieniu jedno jajo, rzadko dwa. Wysiadywanie trwa 21–26 dni, niekiedy do 30 dni. Pisklęta są w pełni opierzone po 30–35 dniach od wyklucia.
Status IUCN uznaje rybitwę bengalską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Globalny trend liczebności uznawany jest za stabilny, choć u niektórych populacji nie jest on znany.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Ptaki Europy Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Mewowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1831 roku