Świergotek bagienny (Anthus rubescens) – gatunek małego wędrownego ptaka z rodziny pliszkowatych (Motacillidae). Występuje w Ameryce Północnej. Nielicznie, choć regularnie zalatuje do Europy; zwykle odnotowuje się kilka–kilkanaście stwierdzeń rocznie. Nie jest zagrożony.
Systematyka Dawniej świergotek bagienny był łączony w jeden gatunek z siwerniakiem (Anthus spinoletta).
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList wyróżniają dwa podgatunki Anthus rubescens: A. rubescens rubescens – północna i wschodnia Kanada, zachodnia Grenlandia i północno-wschodnie USA, wybrzeża północno-zachodniej i zachodniej Ameryki Północnej; zimuje na południe aż po Amerykę Centralną. Populacja z zachodniej części Ameryki Północnej (od Alaski przez Góry Nadbrzeżne na południe po Oregon) przez niektórych autorów wydzielana bywa jako podgatunek A. rubescens pacificus. A. rubescens alticola – środkowe i południowe Góry Skaliste (zachodnia Ameryka Północna); zimuje w południowo-zachodnich USA i północno-zachodnim Meksyku. Do niedawna za podgatunek A. rubescens był także uznawany świergotek syberyjski (A. japonicus) zamieszkujący w sezonie lęgowym środkową i wschodnią Syberię. Został on jednak uznany za osobny gatunek na podstawie różnic w upierzeniu i kolorze gołych części ciała, różnic w mtDNA oraz drobnych różnic w wokalizacji. Zmiana ta nie została jeszcze uwzględniona na wykorzystywanej przez IUCN liście ptaków świata opracowywanej przy współpracy BirdLife International z autorami Handbook of the Birds of the World.
Morfologia Długość ciała: samce 14,6–17,0 cm, samice 13,8–16,2 cm.
Obie płcie są do siebie podobne, ale samce są przeciętnie nieco większe od samic.
Biotop W sezonie lęgowym występuje w bezdrzewnej tundrze z polami głazów, na terenach skalistych, górskich łąkach, a także na jałowych wybrzeżach. Zimuje w otwartych, najczęściej dość wilgotnych siedliskach, takich jak brzegi strumieni i jezior, równiny błotne, plaże, słone bagna, pola uprawne czy pastwiska.
Pożywienie Ptak ten żywi się bezkręgowcami, zwłaszcza owadami i ich larwami, rzadziej pająkami i kleszczami; w siedliskach nadmorskich żywi się niekiedy morskimi robakami i drobnymi skorupiakami. Zjada też nasiona i inną materię roślinną, głównie jesienią i zimą.
Rozród 250px|mały|Jajo z kolekcji muzealnej Gniazda budowane są zawsze na ziemi, na łąkach, piargach, w kępach roślinności i innych podobnych otwartych przestrzeniach, zwykle w miejscach częściowo osłoniętych roślinnością, ziemią lub skałami. Gniazdo ma kształt miseczki, jego budową zajmuje się samica, pomaga jej samiec, który przynosi materiał na gniazdo. Gniazdo jest zbudowane z suchych traw i turzyc, w środku wyścielone drobniejszymi trawami, a czasem włosiem lub piórami. W zniesieniu 3–7 jaj koloru białawego z gęstym ciemnobrązowym plamkowaniem. Inkubacją zajmuje się wyłącznie samica przez około 14 dni. W tym czasie samiec dostarcza jej pożywienie, a jego przekazanie zwykle odbywa się z dala od gniazda. Pisklętami opiekuje się samica, ale ich karmieniem zajmują się oboje rodzice. Po około dwóch tygodniach młode opuszczają gniazdo, ale jeszcze przez kolejne dwa tygodnie są karmione przez rodziców.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN świergotek bagienny klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2020 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji na 20 milionów osobników, dotyczy to jednak starszego, szerszego ujęcia systematycznego – wraz ze świergotkiem syberyjskim. Globalny trend liczebności oceniany jest jako spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Pliszkowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna Gwatemali Kategoria:Fauna Hondurasu Kategoria:Fauna Kanady Kategoria:Fauna Meksyku Kategoria:Fauna Salwadoru Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1771 roku