thumb|Portret Marianny z Ruszkowskich Sierakowskiej, autorstwa Łukasza Orłowskiego, 1747 Łukasz Orłowski (ur. 1715 w Krakowie, zm. 10 czerwca 1765, tamże) – polski malarz późnego baroku i rokoka.
Życiorys Łukasz Orłowski był uczniem Szymona Słowikowskiego, krakowskiego malarza cechowego i pozłotnika. 10 maja 1734 został wyzwolony na towarzysza sztuki malarskiej. W latach 1741–42 mieszkał przy ul. św. Jana, następnie we własnej kamienicy zwanej Orłowską w Rynku. W 1745 wraz z jedenastoma innymi krakowskimi malarzami podpisał petycję do Akademii Krakowskiej z prośbą o przyjęcie pod opiekę i wraz z nimi w 1747 został wpisany do metryki uniwersyteckiej. W latach 1747–50 i 1755–60 piastował godność starszego cechu malarzy krakowskich.
Prace swe z reguły sygnował z dodaniem po łacinie generosus, informacji o pochodzeniu szlacheckim i określeniem miejsca powstania, którym był Kraków. Zachowało się około dwadzieścia obrazów, przede wszystkim o tematyce religijnej, przeznaczone głównie dla krakowskich świątyń i klasztorów, a także nieliczne portrety. W kościele Mariackim zachował się obraz Adoracja przez świętych Chrystusa Ukrzyżowanego sygnowany na 1762, w klasztorze dominikanów, obraz Św. Juda Tadeusz, sygnowany na 1751, w klasztorze Prezentek przy kościele św. Jana, obraz Chrystus Bolesny, sygnowany na 1753, w kościele kapucynów, obrazy: Św. Kajetan, Św. Erazm i Św. Anna, wszystkie sygnowane na 1763, w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła obraz Wszyscy Święci adorujący Trójcę Świętą, sygnowany na 1763. Poza Krakowem malowidła Orłowskiego znajdują się: w kościele parafialnym w Lanckoronie, w kościele parafialnym w Sancygniowie oraz w Muzeum Narodowym w Warszawie.
W świetle zachowanych dzieł obrazy Orłowskiego można zaliczyć do ostatniej fazy krakowskiego malarstwa późnobarokowego. Jego malarstwo cechuje stosowanie dużych, jednolitych płaszczyzn koloru i płaski modelunek. W konterfektach nawiązywał do tradycji portretu sarmackiego, łagodząc jednak jego realizm i nie wkraczając w sfery ekspresyjnego naturalizmu. W aktach cechu malarzy zachowała się taksa obrazów po śmierci Orłowskiego, obecnie znajdująca się w Muzeum Narodowym w Krakowie, datowana na 4 stycznia 1766, zawierająca 60 pozycji.
Łukasz Orłowski miał żonę Franciszkę, z którą doczekał się syna Wincentego, który został przyjęty do cechu malarzy krakowskich 18 września 1762.
Wybrane dzieła Archanioł Michał walczący ze smokiem (ok. 1746) Portret Józefa Wielopolskiego (1746) Portret Marianny z Ruszkowskich Sierakowskiej (1747) Portret Urszuli z Potockich Wielopolskiej (1750) Portret Marianny z Jabłonowskich Wielkopolską (1750) Ignacy Szembek (ok. 1750) Ukrzyżowanie (po. 1750) Św. Juda Tadeusz (1751) Chrystus Bolesny (1753) Św. Michał Archanioł (1757) Portret siostry Franciszki Wiszowatej (1760) Portret Kazimierza Jarmundowicza (1761) Adoracja przez świętych Chrystusa Ukrzyżowanego (1762) Św. Sebastian (1762) Wszyscy Święci adorujący Trójcę Świętą (1763) Św. Kajetan (1763) Św. Erazm (1763) Św. Anna'' (1763)
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Krótka biografia artysty Portret Urszuli Wielopolskiej
Kategoria:Artyści związani z Krakowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Malarze I Rzeczypospolitej Kategoria:Malarze związani z Krakowem Kategoria:Polscy malarze XVIII wieku Kategoria:Urodzeni w 1715 Kategoria:Zmarli w 1765