Harald Wiktor Krusche (ur. 21 marca 1909 w Łodzi, zm. 27 stycznia 2014 w Black Diamond) – magister inżynier chemii, oficer kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Był synem Edwarda Krusche, inżyniera chemika, właściciela fabryki chemicznej - Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Wyrobów Bawełnianych Krusche i Ender w Pabianicach. Jego siostra Nora (1912-2004) była żołnierzem Armii Krajowej (ps. „Karin”) i profesorem doktorem habilitowanym ogrodnictwa SGGW w Warszawie. Żonaty z Janiną z Wierzyńskich, która zginęła w powstaniu warszawskim, a od 1951 z Magdaleną Suską, geologiem.
Ukończył Gimnazjum Państwowe im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach i Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu, w latach 1929-1930. Następnie studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej, a później Politechniki Lwowskiej. Był oficerem rezerwy 4 Pułku Strzelców Konnych Ziemi Łęczyckiej w Płocku, 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w garnizonie Lwów i 27 Pułku Ułanów w Nieświeżu.
23 marca 1939 zmobilizowany został w Szwadronie Zapasowym 27 Pułku Ułanów w Łukowie i wyznaczony na dowódcę Kolumny Taborowej Kawalerii Nr 945, która była jednym z pododdziałów Nowogródzkiej Brygady Kawalerii dowodzonej przez Władysława Andersa. W składzie tej brygady odbył kampanię wrześniową, a po jej zakończeniu dostał się do niewoli sowieckiej, z której uciekł i przedostał się do Generalnego Gubernatorstwa. Niemcy zamknęli go w Oflagu IIC w Woldenbergu. Pod koniec wojny po udanej ucieczce z obozu jenieckiego przedostał się przez Danię, Szwecję do Wojska Polskiego w SzkocjiRoman Kubiak - My Pabianiczanie. Agencja Dziennikarzy, 2019, s. 161-164, język polski, .
Po wojnie zdecydował się na emigrację do Kanady. Jako pionier w dziedzinie inżynierii chemicznej uruchomił pierwszą fabrykę do produkcji propanu w Kanadzie (Turner Valley) i największą fabrykę petrochemiczną w Kanadzie (Celanese). Następnie czynnie działał w inżynierii ochrony środowiska (Edmonton).
Po przejściu na emeryturę zbudował 42-stopowy slup ”Bachmat" i drewniany dom w Hilo na Hawajach, w którym pisał swoje wspomnienia. W wolnym czasie parał się astrofizyką.
18 kwietnia 2008 Minister Obrony Narodowej Bogdan Klich uznał stopień rotmistrza nadany Haraldowi Krusche przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na UchodźstwieDecyzja Nr 195/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 kwietnia 2008. Decyzja nie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym MON..
Awanse podporucznik ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 127 lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii rotmistrz − 10 listopada 1990 major − 16 maja 2008
Zobacz też Bogumił i Beniamin Krusche Karol Ender Niemcy w Pabianicach
Przypisy
Bibliografia Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 130, 608. Życiorys Haralda Krusche
Kategoria:Podporucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Porucznicy kawalerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Ludzie związani z Pabianicami Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Oficerowie 27 Pułku Ułanów Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi