Milatyn Nowy (ukr. Новий Милятин) – wieś w rejonie złoczowskim obwodu lwowskiego.

Historia mały|lewo|Austeria w Nowym Milatynie przed 1936 Założona w 1431 r. Król Stefan Batory nadał jej prawa miejskie. Właścicielami byli Milatyńscy, potem Ożgowie i Łączyńscy. W 1738 r. Teresa z Kraśnickich Łączyńska ufundowała erem (pustelnię) dla kamedułów z podkrakowskich Bielan. W 1744 r. kameduli opuścili milatyński erem. W ich miejsce fundatorka sprowadziła z karmelitów bosych ze Lwowa. W 1747 r. trafił tam słynący łaskami obraz Chrystusa Ukrzyżowanego, namalowany w XVII w. przez nieznanego włoskiego artystę. Obraz cieszył się ogromnym kultem. Po kasacie zakonu karmelitów bosych w 1788 r. pieczę nad obrazem przejęli księża misjonarze. Po II wojnie światowej zabrali go do Krakowa, gdzie znajduje się w kościele św. Wincentego a Paulo.

Po zakończeniu I wojny światowej, od listopada 1918 r. przez pewien czas Milatyn Nowy znajdował się w Zachodnioukraińskiej Republice Ludowej.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Milatyn Nowy w powiecie kamioneckim województwa tarnopolskiego. Miejscowość liczy 590 mieszkańców.

W kwietniu 1944 r. nacjonaliści ukraińscy z OUN–UPA zamordowali 27 Polaków oraz próbowali podpalić kościół i plebanię.

W czasie okupacji niemieckiej Polka Anna Borek ukrywała tutaj żydowskie dziecko. W 2017 roku Instytut Jad Waszem uhonorował ją za to tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata.

Do 2020 w rejonie buskim.

Zabytki pokarmelicki kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego oraz klasztor - kościół murowany, późnobarokowy, trójnawowy, na planie krzyża łacińskiego, z okazałą kopułą na skrzyżowaniu naw z transeptem, zbudowany w latach 1771–1791. Kościół posiadał połączenie z klasztorem. Autorem projektu był lwowski architekt Franciszek Ksawery Kulczycki. Obecnie świątynia jest we władaniu Cerkwi prawosławnej.

Przypisy

Bibliografia Dariusz Nowacki. Kościół p. w. Świętego Krzyża i dom zakonny (plebania) w Milatynie Nowym [w] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. Praca zbiorowa. T. 4. Międzynarodowe Centrum Kultury, «Antykwa», Kraków 1996, 211 s., 402 il., s. 65-82. seria: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. .

Linki zewnętrzne Milatyn Nowy na stronie Rady Najwyższej Ukrainy

Sanktuarium Pana Jezusa Milatyńskiego

Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim Kategoria:Busk (hromada)