Almeida Garrett, właśc. João Baptista da Silva Leitão de Almeida Garrett (ur. 4 lutego 1799 w Porto, zm. 9 grudnia 1854 w Lizbonie) – portugalski poeta, uważany za najwybitniejszego twórcę portugalskiego romantyzmuuma das maiores figuras do romantismo português .
Życiorys Z powodu swoich zbyt demokratycznych przekonań musiał emigrować do Anglii, później powrócił do kraju, gdzie stał się wybitnym politykiem, znanym z płomiennych przemówień w parlamencie. Pod koniec życia, w 1852 r., został ministrem spraw zagranicznych.
Z jego inicjatywy powstał portugalski teatr narodowy. Jego zasługą był również fakt, że na salony literackie zawitał folklor i stare romance znane wcześniej tylko z przekazów ustnych.
Twórczość Był przede wszystkim powieściopisarzem i dramaturgiem poetą, choć znane są również jego utwory publicystyczne. Jego dzieła wprowadziły literaturę portugalską w epokę romantyzmu. Główne dzieła, to m.in. poematy 1825 – Camões – poemat napisany białym wierszem 1826 – Dona Branca 1853 – Folhas Caídas (Opadłe liście) poemat o spóźnionej miłości autora do hrabiny da Luz dramaty historyczne 1842 – O Alfageme de Santarém (Płatnerz z Santarém) 1843 – Frei Luís da Sousa (Brat Luís da Sousa) powieści 1843 – Viagens na Minha Terra (Podróże po mojej ojczyźnie) – autobiografia 1846 – O Arco de Sant'Ana (Łuk świętej Anny) – powieść historyczna
Przypisy
Bibliografia Mały słownik pisarzy świata, Wiedza Powszechna, Warszawa 1968
Kategoria:Portugalscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1799 Kategoria:Zmarli w 1854 Kategoria:Ludzie urodzeni w Porto