KwieKulik – polski duet artystyczny Zofia Kulik i Przemysław Kwiek działający w latach 1970–1988.
Na początku lat 70 KwieKulik we współpracy z Janem Stanisławem Wojciechowskim i Pawłem Kwiekiem (studentem PWSTTviF w Łodzi, bratem Przemysława Kwieka) stworzyli pionierską formułę performance multimedialnego. Zaprezentowany przed licznie zgromadzoną publicznością sali kinowej dnia 27 czerwca 1971 na Festiwalu Studentów Szkół Artystycznych w Nowej Rudzie performance polegał na jednoczesnej projekcji diapozytywów i filmów na parę ekranów. Nowatorstwo polegało na wielokrotnym przerywaniu projekcji i kontynuowaniu z publicznością na żywo Działań z ekranu, co z kolei było znowu dokumentowane filmem.
Tak informował o tym performance Paweł Kwiek w „Notatniku Festiwalowym” Nr 5 z 29.VI.1971:
Tak pisała o tej realizacji Zofia Kulik w „Notatniku Festiwalowym” Nr.2
W gruncie rzeczy KwieKulik byli nie tylko prekursorami sztuki performance, lecz i sztuki interaktywnej. W latach 1972–1974 KwieKulik realizowali Działania z Dobromierzem. W tym dziele ciało nagiego dziecka jest przedmiotem operacji ukazujących zarówno opresywność kultury i polityki, jak i budowanie tożsamości jednostki przez oddziaływania społeczne. Do tego czasu prawdopodobnie jedynie Günter Brus używał swego dziecka w swojej sztuce, ale w sposób zupełnie odmienny, zgodny z potocznym „normalnym” traktowaniem dzieci. Jego córka Diana leżała na poduszce. Natomiast Dobromierz zestawiany był z różnymi przedmiotami, otaczany nimi, a wreszcie umieszczany w nich, jak np. w muszli klozetowej, czy opleciony jelitami wypatroszonej kaczki. Na początku lat 70. XX wieku byli członkami Komitetu „Galerii” UW przy Krakowskim Przedmieściu (późniejszej Galerii Repassage).
Literatura Jerzy Truszkowski, Artyści radykalni, wyd. Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała 2004.
Kategoria:Performance