Roman Jaroszyński ps. „Roman” (ur. 7 października 1915 w Bychawie, zm. 24 maja 1946) – plutonowy, żołnierz AK.
Okres przedwojenny Syn Piotra i Heleny z Adamczyków. Mieszkał w Lublinie. W latach 1932–1939 służył w WP, jako zawodowy wojskowy w stopniu plutonowego. W okresie okupacji w AK.
Okres powojenny We wrześniu 1944 aresztowany przez NKWD i osadzony w Zamku Lubelskim, skąd zdołał zbiec. Od marca 1945 dowodził oddziałem leśnym PAS w Okręgu Lubelskim NSZ i NZW, Aresztowany w 1945 i sądzony w tzw. "procesie 23" (Okręgu Lubelskiego NSZ i NZW), oskarżony przez NKWD oraz MBP o udział w pacyfikacji ukraińskiej wsi Wierzchowiny 6 czerwca 1945. 19 marca 1946 Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie pod przewodnictwem ppłk A. Janowskiego, nr sprawy W.1692/46"Księga najwyższego wymiaru kary" w skazał go z 1 Dekr. wraz z sześcioma innymi oskarżonymi na karę śmierci. Stracony 24 maja 1946.
Dokładne miejsce jego pochówku jest nieznanezob. Zygmunt Wolanin. Grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie w Kwaterze "na Łączce".
Bibliografia , zob także
AIPN, Teczki więźniów 1946, Jaroszyński Roman AWL, WSR w Warszawie, 117/91/1718 H. Pająk, Oni..., według indeksu Ł. Socha (M. Turlejska), Te pokolenia żałobami czarne..., s. 159–160
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Więźniowie polityczni – straceni w więzieniu mokotowskim 1945–1956 Kategoria:Więźniowie zamku lubelskiego (Polska Ludowa) Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Narodowych Sił Zbrojnych Kategoria:Żołnierze Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Bychawie