thumb|Somosierra z 1911 roku thumb|Atak husarii. Chocim z 1917 roku thumb|Spłoszony koń z 1924 roku mały|Oleńka i Kmicic – ilustracja do Potopu, 1899 Stanisław Batowski Kaczor (ur. 29 stycznia 1866 we Lwowie, zm. 5 lub 12 maja 1946 tamże) – polski malarz-batalista.
Życiorys Urodził się we Lwowie w polskiej rodzinie ziemiańskiej. Był synem Wojciecha i Antoniny. Przydomek Kaczor zawdzięczał historii swego dziadka Aleksandra Batowskiego herbu Trzy Zęby, ukrywającego w domu powstańca styczniowego Wojciecha Kaczora, który zakochał się w jego córce Antoninie – w finale sporu o używanie nazwiska sąd zezwolił na używanie dwóch nazwisk potomkom, z czego skorzystał Stanisław.
W latach 1883–1885 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka, a od 18 października 1887 do 1889 w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Alexandra Liezen-Mayera. Później mieszkał w Paryżu i w Rzymie. Podróżował do Hiszpanii, Maroka i na Krym. Następnie wrócił do rodzinnego Lwowa, w którym pozostał do końca życia.
Służąc w armii austriackiej doznał ran prawej dłoni wskutek pojedynku o względy panny Boreckiej (skuteczną operację przeprowadził lwowski chirurg Leńko).
We Lwowie był współzałożycielem tamtejszego Stowarzyszenie Artystów Młoda Polska. W latach 1903–1914 prowadził tam własną szkołę malarstwa – Wolną Akademię Sztuki. Malował obrazy historyczne, batalistyczne, a także religijne, był również autorem portretów i pejzaży. Wykonał ilustracje do utworów Juliusza Słowackiego oraz powieści Henryka Sienkiewicza. Zajmował się także malarstwem ściennym. W 1905 r. wymalował kurtynę sceny w sali widowiskowej Domu Polskiego w Czerniowcach, przedstawiającą Sabałę na tle krajobrazu tatrzańskiegoJan Bujak: Górale polscy, góralszczyzna i styl zakopiański na Bukowinie [w:] "Wierchy" R. 83 (2017), Kraków 2020, , s. 219-223.
Po wybuchu I wojny światowej w 1914 został członkiem Miejskiej Straży Obywatelskiej we Lwowie (sekcja V w dzielnicy I). W 1902 ożenił się z Ireną Bieńkowską. Miał synów Stanisława (legionista, poległ pod Lwowem 22 września 1939) i Henryka (1907-1999, profesor historii).
W 1944 stracił władzę w nogach, a 1946 nie zgodził się na wyjazd ze Lwowa do Polski mimo zgody uzyskanej przez jego syna Henryka w MSZ. Zmarł 5 lub 12 maja we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
W willi malarza we Lwowie przy ulicy Iwana Franki (dawniej róg św. Zofii i Poniatowskiego) mieści się aktualnie polski konsulat.
Wybrana twórczość „Widok Lwowa” z 1898 r. „Atak husarii pod Wiedniem” z 1912 r. „Atak husarii polskiej pod Chocimiem” z 1929 r. o powierzchni 24 m kw. – największy spośród wszystkich „Polskie Termopile” (przedstawiający walkę polskich żołnierzy przeciw bolszewikom w Zadwórzu pod Lwowem) "Matka Boża Królowa Korony Polskiej" dla kościoła w Kałuszu „Obrona Lwowa za wstawiennictwem świętego Jana z Dukli” „Śmierć Pułaskiego pod Savannah”, 1940
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi na polu kultury artystycznej polskiej w kraju i zagranicą” Krzyż Komandorski Orderu Korony Jugosłowiańskiej (1933)"Gazeta Lwowska" nr 78 z 20 marca 1933, s. 5: Odznaczenie Lwowianina.
Przypisy
Bibliografia
Galeria Mokra, Stanisław Kaczor-Batowski, biografia
Linki zewnętrzne Obraz Stanisława Batowskiego na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, 1937 r. Księga immatrykulacyjna Akademii Monachijskiej Ilustracje Stanisława Batowskiego Kaczora w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Polscy absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Bataliści Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Malarze związani ze Lwowem Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Jugosłowiańskiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy we Lwowie po II wojnie światowej Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1946