– tytuł nadawany w Japonii mistrzom sztuk i rzemiosł takich jak, np. ukiyo-e, papiernictwo i garncarstwo, a także mistrzom różnych rodzajów tradycyjnego teatru japońskiego, np. bunraku, kabuki. Głównym celem nadawania tego tytułu jest ochrona japońskich tradycji oraz ich kontynuacja.
Pierwsze tytuły zostały nadane przez japoński rząd w 1950 roku.
Indywidualne odznaczenia Lista niektórych osób odznaczonych tytułem Żywego Skarbu Narodowego: Toyozo Arakawa (1894-1985) – garncarstwo Matsumoto Gennosuke (ur. 1924) – taiko, kagura Shōji Hamada (1894-1978) – garncarstwo Hasui Kawase (1883–1957) – ukiyo-e Imaizumi Imaemon XIII – garncarstwo Manji Inoue – garncarstwo Shinsui Itō (1888-1972) – ukiyo-e Sakaida Kakiemon XIV – garncarstwo Serizawa Keisuke (1895-1984) – projektowanie tkanin Bandō Mitsugorō VIII (1906-1975) – aktorstwo Tatsuzo Shimaoka (1919-2007) – garncarstwo Goro Yamaguchi (1933–1999) – gra na shakuhachi Nakamura Jakuemon IV (ur. 1920) – kabuki Sakata Tōjūrō IV (ur. 1931) – kabuki Fukumi Shimura (ur. 1924) – barwienie kimon
Kategoria:Sztuka japońska