Julius Pokorny (ur. 12 czerwca 1887 w Pradze, zm. 8 kwietnia 1970 w Zurychu) – austriacki językoznawca, badacz języków celtyckich, szczególnie irlandzkiego.
Życiorys Studiował prawo w Wiedniu i językoznawstwo w Dublinie. W 1912 doktoryzował się w Wiedniu na temat starych tekstów irlandzkich, w 1914 uzyskał stopień doktora habilitowanego z zakresu filologii celtyckiej. Pracował jako nieetatowy docent (Privatdozent) na Uniwersytecie w Kilonii (1914-1918), następnie jako profesor celtologii w Berlinie. W 1935 został czasowo pozbawiony pracy z powodu swego pochodzenia żydowskiego, w 1943 zamieszkał w Szwajcarii, tam pracował na uczelniach w Zurychu, Bernie i Fryburgu. Jego życiorys budzi pewne kontrowersje, w latach trzydziestych Pokorny złożył przysięgę na wierność Hitlerowi. W 1955 został honorowym profesorem Uniwersytetu w Monachium.
Badania naukowe Badania naukowe Juliusa Pokornego dotyczyły w pierwszym rzędzie gramatyki i słownictwa dawnych języków celtyckich, głównie języka irlandzkiego. Tłumaczył dawne teksty irlandzkie. Przed drugą wojną światową był wydawcą czasopisma Zeitschrift für celtische Philologie. Jest autorem 2-tomowej pracy Indogermanisches etymologisches Wörterbuch („Indoeuropejski słownik etymologiczny”) (1959-1969, przedruk: 1989).
Przypisy
Linki zewnętrzne Bibliografia publikacji Juliusa Pokornego Julius Pokorny – Słownik języka praindoeuropejskiego, zawarty w IE.EXE wymaga STAR4WIN.EXE, opcja wydruku do RTF i HTM. Gerhard Köbler – Słownik języka praindoeuropejskiego, gramatyka w sekcji Vorwort.
Kategoria:Austriaccy językoznawcy Kategoria:Czescy językoznawcy Kategoria:Celtolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1970