Kevin Spacey Fowler (ur. 26 lipca 1959 w South Orange) – amerykański aktor, reżyser, producent filmowy i komik, w latach 2004–2015 dyrektor artystyczny teatru The Old Vic w Londynie. Dwukrotny zdobywca Oscara.
Życiorys Wczesne lata Ma korzenie szwedzkie i angielskie. Urodził się w South Orange w stanie New Jersey jako najmłodszy z trójki dzieci pisarza technicznego Lockheed Corporation – Thomasa Geoffreya Fowlera i sekretarki pochodzenia brytyjskiego Kathleen Ann (z domu Knutson) Fowler. Z powodu charakteru pracy ojca, wkrótce po jego narodzinach wraz z rodzicami i starszym rodzeństwem, siostrą Julie Ann i bratem Randym B. Fowlerem, który był parodystą Roda Stewarta, osiedlił się w południowej Kalifornii. W wieku 5 lat, zainteresował się światem kina: filmami z Henrym Fondą i dowcipami Humphreya Bogarta. Był dzieckiem sprawiającym problemy. Dlatego po tym, jak zapalił drewniany domek siostry został wysłany do Akademii Militarnej w Northridge, lecz po kilku miesiącach został wydalony z powodu nieustannego łamania obowiązujących tam przepisów.
W 1977 ukończył Chatsworth High School w San Fernando Valley. Na swoim ostatnim roku wystąpił jako kapitan von Trapp w musicalu Ernesta Lehmana Dźwięki muzyki (The Sound of Music) z Valem Kilmerem i Mare Winningham. Przez krótki czas uczęszczał do Los Angeles Valley College. Znalazł pracę jako sprzedawca, występował w kabaretach w klubach nocnych. W tym czasie pasjonował się też boksem. Niebawem poznał Robina Williamsa. Zachęcony przez swojego przyjaciela Vala Kilmera, osiadł w Nowym Jorku, gdzie przez dwa lata studiował aktorstwo w Juilliard School.
Kariera W 1981, podczas New York Shakespeare Festival, po raz pierwszy pojawił się na profesjonalnej scenie jako posłannik w przedstawieniu Henryk VI. Od 30 sierpnia do 2 października 1982 na Broadwayu grał rolę Oswalda Alvinga w Henrika Ibsena Upiory z Liv Ullmann. W 1986 podjął współpracę ze swoim idolem i przyszłym mentorem, Jackiem Lemmonem. mały|Kevin Spacey (2011) Zadebiutował na kinowym ekranie w roli złodzieja w metrze w komediodramacie Mike’a Nicholsa Zgaga (Heartburn, 1986) z Jackiem Nicholsonem i Meryl Streep. Wkrótce grał drugoplanowe role w dramacie Daniela Petrie Pogrzeb wikinga (Rocket Gibraltar, 1988) z Burtem Lancasterem, Patricią Clarkson i Macaulayem Culkinem, komedii Pracująca dziewczyna (Working Girl, 1988) z Melanie Griffith, Harrisonem Fordem i Sigourney Weaver, komedii Arthur Hiller Nic nie widziałem, nic nie słyszałem (See No Evil, Hear No Evil, 1989) z Richardem Pryorem i Gene Wilderem, dramacie Tato (Dad, 1989) z Jackiem Lemmonem i Tedem Dansonem. W serialu kryminalnym CBS Cwaniak (Wiseguy, 1988) z Kenem Wahlem wystąpił jako pucołowaty złoczyńca Mel Profitt.
W 1991 został uhonorowany Tony Award i Drama Desk Award za sceniczną kreację Louie w komedii Neila Simona Zagubieni w Yonkers. Na ekranie natomiast grał złowrogiego menadżera biura w Glengarry Glen Ross (1992), sadystycznego hollywoodzkiego wykonawcę w czarnej komedii Szkoła Buddy’ego (Swimming with Sharks, 1994) i mordercę, który zabija tych, którzy w jego mniemaniu popełnili jeden z siedmiu grzechów głównych w dreszczowcu Davida Finchera Siedem (Se7en, 1995). Za kreację naocznego świadka zbrodni Rogera „Pleciucha” Kinta w filmie kryminalnym Bryana Singera Podejrzani (The Usual Suspects, 1995) otrzymał Oscara dla aktora w roli drugoplanowej 96.
W nawiązującym do poetyki kina noir thrillerze Tajemnice Los Angeles (L.A. Confidential, 1997) wystąpił jako błyskotliwy detektyw Jack Vincennes. W dramacie kryminalnym Clinta Eastwooda Północ w ogrodzie dobra i zła (Midnight in the Garden of Good and Evil, 1997) wcielił się w podejrzanego o morderstwo zamożnego kupca Jima Williamsa. Potem można go było zobaczyć w filmach: Negocjator (The Negotiator, 1998), Podaj dalej (2000), K-PAX (2001), Kroniki portowe (2001) i Życie za życie (2003).
W 2000 zdobył swego drugiego Oscara za rolę w filmie American Beauty (Aktor w roli głównej).
W 2003 objął funkcję dyrektora artystycznego teatru Old Vic w Londynie, jednej z najstarszych scen w brytyjskiej stolicy, i jednocześnie szefa przedsiębiorstwa zarządzającego tym obiektem. Jego kontrakt obejmuje występy aktorskie w co najmniej dwóch premierach rocznie oraz dodatkową pracę w charakterze reżysera. W 2006 oświadczył, że jego związek z Old Vic potrwa jeszcze co najmniej dziewięć lat i zamierza przyjąć brytyjskie obywatelstwo, gdy tylko spełni odpowiednie kryteria.
W 2013 przyjął rolę kongresmena Francisa „Franka” Underwooda w serialu House of Cards, za którą zdobył Złoty Glob (2015) i Nagrodę Gildii Aktorów Ekranowych (2016). Od września 2013 występował w kampanii reklamowej Banku Zachodniego WBK.
W 2014 użyczył głosu i twarzy jednej z głównych postaci w grze Call of Duty: Advanced Warfare.
16 czerwca 2016 został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego.
Życie prywatne Spotykał się z Jennifer Jason Leigh, April Winchell (1976), Dianne Dreyer (1992–2000) i Ashleigh Banfield (2014).
W październiku 2017 aktor i działacz na rzecz ruchów LGBT Anthony Rapp oskarżył Spaceya o molestowanie seksualne w 1986, kiedy Rapp miał 14 lat. W odpowiedzi Spacey ujawnił, że miał intymne związki zarówno z kobietami, jak i z mężczyznami, i wydał oświadczenie, w którym identyfikuje się jako gej. W lipcu 2018 Guy Pearce podczas wywiadu w australijskiej telewizji zasugerował, że Kevin Spacey był natarczywy i niewłaściwie go dotykał na planie filmu Tajemnice Los Angeles w 1997. W 2020 Rapp oraz "C.D" złożyli drugi pozew przeciwko aktorowi zaznaczając w pozwie, że doznali poważnych uszczerbków na zdrowiu psychicznym. W październiku 2022 aktor został oczyszczony ze wszystkich zarzutów wystosowanych przez Rappa. W czerwcu 2023 ruszył w Londynie kolejny proces, w którym aktor został oskarżony o cztery napaści seksualne, których miał dopuścić się na terenie Wielkiej Brytanii w latach 2001–2013.
26 lipca 2023 został przez sąd uniewinniony i oczyszczony ze wszystkich zarzutów.
W listopadzie 2025 do Sądu Najwyższego w Londynie wpłynął pozew trzech mężczyzn, w tym artysty Ruari Cannona, przeciwko Kevinowi Spaceyowi, w którym skarżący zarzucili Spaceyowi wykorzystywanie seksualne na przestrzeni lat 2000–2015.
Filmografia Aktor 1986: Zgaga (Heartburn) jako złodziej z metra 1987–1990: Wiseguy jako Mel Profitt (1988) 1987: Long Day's Journey Into Night jako James „Jamie” Tyrone Jr. 1988: Pracująca dziewczyna (Working Girl) jako Bob Speck 1988: Pogrzeb wikinga (Rocket Gibraltar) jako Dwayne Hanson 1988: Zabójstwo Mary Phagan (The Murder of Mary Phagan) jako Wes Brent 1989: Tato (Dad) jako Mario 1989: Nic nie widziałem, nic nie słyszałem (See No Evil, Hear No Evil) jako Kirgo 1990: Fall from Grace jako Jim Bakker 1990: Henry i June (Henry & June) jako Richard Osborn 1990: Pokaz siły (A Show of Force) jako Frank Curtin 1990: Dopóki o mnie pamiętacie (When You Remember Me) jako Wade 1991: Mecenas Darrow (Darrow) jako Clarence Darrow 1992: Tolerancyjni partnerzy (Consenting Adults) jako Eddy Otis 1992: Glengarry Glen Ross jako John Williamson 1994: Szkoła Buddy’ego (Swimming with Sharks) jako Buddy Ackerman 1994: Spec (The Ref) jako Lloyd Chasseur 1994: Działo zagłady (Doomsday Gun) jako Price 1994: Żelazna wola (Iron Will) jako Harry Kingsley 1995: Siedem (Seven) jako John Doe 1995: Podejrzani (The Usual Suspects) jako Roger Verbal Kint 1995: Epidemia (Outbreak) jako Casey Schuler 1996: Sposób na Szekspira (Looking for Richard) jako Buckingham 1996: Czas zabijania (A Time to Kill) jako Rufus Buckley 1997: Północ w ogrodzie dobra i zła (Midnight in the Garden of Good and Evil) jako Jim Williams 1997: Tajemnice Los Angeles (L.A. Confidential) jako Jack Vincennes 1998: Harmider (Hurlyburly) jako Mickey 1998: Negocjator (The Negotiator) jako Chris Sabian 1998: Dawno temu w trawie (A Bug's Life) jako Hopper (głos) 1999: Transakcja (The Big Kahuna) jako Larry Mann 1999: American Beauty jako Lester Burnham 2000: Przyzwoity przestępca (Ordinary Decent Criminal) jako Michael Lynch 2000: Podaj dalej (Pay It Forward) jako Eugene Simonet 2001: Kroniki portowe (The Shipping News) jako Quoyle 2001: K-PAX jako prot/Robert Porter 2002: The Tower of Babble jako narrator 2003: Życie za życie (The Life of David Gale) jako dr David Gale 2003: Odmienne stany moralności (The United States of Leland) jako Albert Fitzgerald 2004: Wielkie życie (Beyond the Sea) jako Bobby Darin 2005: Edison jako Wallace 2006: Superman: Powrót (Superman Returns) jako Lex Luthor 2006: The Interrogation of Leo and Lisa jako Śledczy 2007: Fred Claus, brat świętego Mikołaja (Fred Claus) jako Clyde 2008: 21 jako profesor Micky Rosa 2008: Decydujący głos (Recount) jako Ron Klain 2008: Telstar jako major Banks 2009: Całe życie z wariatami (Shrink) jako dr Henry Carter 2009: Moon jako Gerty (głos) 2009: Człowiek, który gapił się na kozy (The Men Who Stare at Goats) jako Larry Hooper 2010: W krainie pieniądza (Casino Jack) jako Jack Abramoff 2010: Father of Invention jako Robert Axle 2011: Szefowie wrogowie (Horrible Bosses) jako Dave Harken 2011: Chciwość (Margin Call) jako Sam Rogers 2011: My Least Favorite Career jako Harken 2011: The Organ Grinder's Monkey jako Grubas 2011: Nierozłączni (Xing Ying Bu Li) jako Chuck 2012: Envelope jako Evgeniy 2012: The Ventriloquist jako Frank 2012: Spirit of a Denture jako Dr Robert Middling 2013: House of Cards (serial) jako Frank Underwood 2014: NOW: In the Wings on a World Stage jako Ryszard, książę Gloucester 2014: Szefowie wrogowie 2 (Horrible Bosses 2) jako Dave Harken 2016: Jak zostać kotem? (Nine Lives) jako Tom Brand 2016: Elvis & Nixon jako Richard Nixon 2017: Baby Driver jako Doc 2017: Wszystkie pieniądze świata (All the Money in the World) jako Jean Paul Getty (sceny usunięte) 2017: Zbuntowany w zbożu (Rebel in the Rye) jako Whit Burnett 2018: Klub miliarderów (Billionaire Boys Club) jako Ron Levin 2020: Gore jako Gore Vidal 2025: 1780
Reżyser 1996: Biały aligator (Albino Alligator) 2004: Wielkie życie (Beyond the Sea) 2025: Holiguards Saga - The Portal of Force
Gry komputerowe 2006: Superman Returns jako Lex Luthor 2014: Call of Duty: Advanced Warfare jako Jonathan Irons
Nagrody Nagroda Akademii Filmowej Najlepszy aktor drugoplanowy: 1996 Podejrzani Najlepszy aktor pierwszoplanowy: 2000 American Beauty Nagroda BAFTA Najlepszy aktor pierwszoplanowy: 2000 American Beauty Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Najlepszy aktor w roli głównej: 2000 'American Beauty Najlepszy filmowy zespół aktorski: 2000 American Beauty Stowarzyszenie Krytyków Filmowych z Florydy (FFCC) 1995: NYFCC – Najlepszy aktor drugoplanowy za Epidemia (1995), Siedem (1995), Szkoła Buddy’ego(1994) oraz FFCC 1999: Najlepszy aktor za American Beauty Stowarzyszenie Krytyków Filmowych z Chicago (CFCA) 1997: Najlepszy aktor drugoplanowy za Tajemnice Los Angeles (1997) oraz 1999: Najlepszy aktor za American Beauty National Board of Review 1995: Najlepszy aktor drugoplanowy za Podejrzani (1995) Internetowe Towarzystwo Krytyków Filmowych (OFCS) 1999: Najlepszy aktor za American Beauty Bostońskie Stowarzyszenie Krytyków Filmowych 1995: Najlepszy aktor drugoplanowy za Podejrzani (1995) oraz 1997: Najlepszy aktor drugoplanowy za Tajemnice Los Angeles (1997) Amerykański Instytut Filmowy 2003: Lista 100 największych bohaterów i złoczyńców wszech czasów (rok 2003) – II – 048. miejsce wśród złoczyńców za Podejrzani (1995) – Verbal Kint
Zobacz też Lista laureatów co najmniej dwóch aktorskich Oscarów
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykanie pochodzenia brytyjskiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia szwedzkiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy głosowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi Kategoria:Laureaci Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego