Władysław Narkiewicz (ur. 19 lutego 1936) – polski matematyk, znany z prac z algebraicznej teorii liczb, algebry i historii matematyki. Profesor zwyczajny od 1974 roku.
Życiorys W 1961 r. na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego obronił doktorat na podstawie rozprawy pt. „O przekształceniach podzbiorów ciał przez wielomiany”. Jego promotorem był Stanisław Hartman. Habilitował się na tym samym wydziale w 1967 r. na podstawie pracy pt. „Ciała algebraiczne z niejednoznacznym rozkładem”, gdzie wykładał od 1974 do 2006. Pełnił w swoim życiu wiele różnych funkcji na Uniwersytecie, był m.in. kierownikiem Instytutu Matematycznego, dziekanem Wydziału Matematyki i Fizyki oraz prorektorem do spraw naukowych.
Był promotorem 7 rozpraw doktorskich, w tym Witolda Więsława (1971), (1990) i (1994).
W 1968 otrzymał Nagrodę im. Stefana BanachaInformacja na stronie ptm.org.pl.
Wybrane ksiązki
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona domowa Władysława Narkiewicza Artykuły popularnonaukowe w miesięczniku „Delta” [dostęp 2021-09-01].
Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Polscy teoretycy liczb Kategoria:Polscy twórcy podręczników algebry Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Laureaci Nagrody im. Stefana Banacha Kategoria:Urodzeni w 1936